black keys

Τη λήξη της Άνοιξης σηματοδότησε το πολυαναμενόμενο για φέτος Rockwave Festival, με ακούσματα κατά βάση stoner με πινελιές άλλοτε ψυχεδελικού και άλλοτε blues - rock.

Οι πόρτες άνοιξαν γύρω στις τρεις το μεσημέρι, με αρκετό κόσμο να καταφθάνει και να συμπληρώνει τα τετραγωνικά εκατοστά της αρένας για να παρακολουθήσει από την αρχή το μουσικό γεγονός.

Puta Volcano

Την έναρξη του φεστιβάλ, έκαναν οι δυναμικοί εγχώριοι Puta Volcano αποδεικνύοντας ήδη από το πρώτο τους κομμάτι για ποιόν λόγο χαρακτηρίζονται για τον αυθορμητισμό και την ενέργεια τους πάνω στη σκηνή. Η μουσική τους, ένα συνονθύλευμα desert, stoner και post-rock στοιχείων που οι ίδιοι το ονομάζουν «Volcanic Rock», φαίνεται να είναι επηρεασμένη από αρκετά συγκροτήματα της stoner και post-rock σκηνής, όπως λόγου χάρη τους Mogwai και Queens of The Stone Age.

 

puta volcano3

 

Η βαθιά φωνή της Luna σε συνδυασμό τόσο με την μοναδική σκηνική της παρουσία όσο και με τις δυνατές μουσικές φράσεις των υπολοίπων μουσικών, είχε σαν αποτέλεσμα να αναταράξει τους παλμούς του κοινού που παρευρισκόταν εκεί από την αρχή, προετοιμάζοντάς το έτσι αποτελεσματικά για το υπόλοιπο line-up.

Ολοκληρώνοντας την άρτια εμφάνιση τους με το ομότιτλο κομμάτι του τελευταίου τους δίσκου «The Sun», μας άφησαν μια πολύ γλυκιά αίσθηση για την ηφαιστιακά εκρηκτική μουσική τους αναμένοντας με ανυπομονησία την επόμενη εμφάνισή τους.

The Big Nose Attack

Τη σκυτάλη πήραν οι the Big Nose Attack, ένα εγχώριο alternative blues/rock ντουέτο που ηρέμησε τα μουσικά πνεύματα δίνοντας προσωρινά μια πιο νοσταλγική χροιά στους ήχους του Terra Vibe.

Το ρετρό μικρόφωνο και η σκηνή βαμμένη πορτοκαλί, ήταν τα οπτικά ερεθίσματα που σε συνδυασμό με το μουσικό ηχόχρωμα τους συγκροτήματος, πάντρεψαν την κλασσική blues με πιο σύγχρονα μουσικά στοιχεία. Η αρένα ήταν αρκούντως γεμάτη δεδομένης της ώρας, παρ' όλα αυτά το επικοινωνιακό αποτέλεσμα μεταξύ κοινού και μπάντας δεν ήταν το αναμενόμενο. Ίσως μερικοί να μην κατάλαβαν τί μηνύματα έστειλαν ο Boogieman μέσω της δεξιοτεχνικής κιθαρας του και ο Little Tonnie μέσω των ρυθμικών του παλμών, ή απλά να μην τους το επέτρεψε ο σχετικά δυνατός και έντονος ήχος που είχαν.

 

big nose attack

 

Η καλύτερη στιγμή του live ήταν στο πολυξακουσμένο κομμάτι τους «Yeah! (That Girl)», που είχε και την καλύτερη ανταπόκριση του κοινού και ίσως στο τέλος με το αρκετά δυνατό «Down With Me» το οποίο άναψε τα αίματα.

Κάποιοι θεωρούν ότι οι The Big Nose Attack είναι οι Έλληνες Black Keys, αλλά ας μην προτρέχουμε. Τα μέχρι στιγμής τέσσερα σχεδόν χρόνια ζωής της μπάντας είναι από τη μια λίγα για μια τέτοια παρομοίωση, αλλά από την άλλη λίγα και για τα μουσικά τους κατορθώματα. Περιμένουμε με ανυπομονησία το νέο τους δίσκο, μιας και μας προετοίμασαν ζεστά παίζοντας ένα από το κομμάτια του.

1000mods

Ακολούθησαν οι οργανοπαίκτες από το Χιλιομόδι Κορινθίας, οι οποίοι κατάφεραν να μας αποθεώσουν με τα δυνατά riff και τον εκφραστικό τους ήχο. Αν εξαιρέσουμε ότι η φωνή χανόταν μερικές φορές εξαιτίας του πολυτάραχου ύφους τους, οι 1000mods απέδειξαν το λόγο για τον οποίο συγκαταλέγονται ανάμεσα στις καλύτερες stoner μπάντες της χώρας μας.

Η καλοφτιαγμένη setlist τους, ο γεμάτος ήχος των κιθαριστών και η καλή σκηνική παρουσία, είναι τα στοιχεία που θα μπορούσα να πω ότι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για το άρτιο αποτέλεσμα. Η μουσική τους, αμφιταλαντευόμενη μεταξύ των My Sleeping Karma και Neurosis, κατάφερε να καθηλώσει ακουστικά άπαντες παρευρισκόμενους.

 

1000mods

 

Η καλύτερη στιγμή του live ήταν φυσικά το «Vidage», αφού έδωσε την έναρξη σε πλήθος χειροκροτημάτων και επευφημιών. Το κοινό άρχισε να αποθεώνεται, ενώ όπου και αν κοιτούσες έβλεπες κάποιον να τραγουδάει παρέα με τον Dani, μέχρι να έρθει η στιγμή του outro όπου το headbanging έλαβε σειρά έως τη λήξη του κομματιού.

Ύστερα από μια ώρα δυνατής μουσικής, το live τους έλαβε τέλος με τις καλύτερες κριτικές που θα μπορούσε να έχει. Αποσυρόμενοι, δέχτηκαν τα χειροκροτήματα όλου του κοινού προετοιμάζοντας έτσι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, το απόγειο της ψυχεδελικής stoner.

The Black Angels

Χωρίς καμία καθυστέρηση, οι Black Angels ανέβηκαν επί σκηνής, οπλίστηκαν με τα μουσικά τους όργανα και ξεκίνησαν να διδάσκουν για το πως παίζεται η ψυχεδελική stoner. Ύστερα από την πιο πρόσφατη τους κυκλοφορία, το άλμπουμ «Indigo Meadow», οι απαιτήσεις μας ήταν αναμενόμενο να βρίσκονται στα ύψη.

Τα ψυχεδελικά riff του Christian Bland, τα σχιζοφρενικά ρυθμικά μοτίβα της Kyle Hunt, οι λοιπές μουσικές παρεμβάσεις του Kyle Hunt και του Jake Garcia ήταν τα μόνα που μας κρατούσαν σε μια διαρκή εγρήγορση. Ο τραγουδιστής Alex Maas από την άλλη, φάνηκε σαν να έχασε προς στιγμήν μέρος του ερμηνευτικού του ταλέντου, γεγονός που σε συνδυασμό με ένα κουρασμένο και όχι τόσο εξοικειωμένο με την μουσική τους κοινό, το αποτέλεσμα να μην είναι το αναμενόμενο.

 

black angels

 

Η πιο δυνατή στιγμή του live ήταν φυσικά το «Young Men Dead», όπου ήταν το μόνο που κατάφερε να ξεσηκώσει σε τέτοιο βαθμό ολόκληρο το κοινό, κάνοντας το να κινείται σύμφωνα με τον απίστευτο ρυθμό του.

Μπορεί να μην κατάφεραν να καθηλώσουν στον βαθμό που αρμόζει στο δεύτερο όνομα ενός line-up, αλλά στάθηκαν στο ύψος τους, αντάξιοι του μουσικού ονόματος που εδώ και τόσα χρόνια έχουν καταφέρει να χτίσουν.

The Black Keys

Η στιγμή που όλο το κοινό περίμενε έφτασε να είναι χρονικά γύρω στις δέκα. Mπροστά στην αρένα δεν έπεφτε καρφίτσα, ενώ παράλληλα το κοινό ανυπομονούσε για την έναρξη του μουσικού γεγονότος της χρονιάς.

Τα "Μαύρα Κλειδιά" άρχισαν σταδιακά να ανεβαίνουν στη σκηνή, με πρώτο τον drummer Patrick Carney ακολουθούμενο από τον front-man Dan Auerbach. Χειροκροτήματα ακούγονταν από όλα τα τετραγωνικά του Terra Vibe, ενώ παράλληλα ανέβαιναν και οι υπόλοιποι session μουσικοί που τους πλαισίωσαν στο live.

Δυναμικό ξεκίνημα με το «Dead and Gone» το οποίο ήταν ένα αρκετά καλό μουσικό ζέσταμα με το κοινό πλέον να ζωντανεύει και να ανταποκρίνεται καλύτερα στα μουσικά μηνύματα των καλλιτεχνών. Καθ' όλη τη διάρκεια του live, ακούσαμε αμιγώς blues στοιχεία συνδυασμένα με ψυχεδελικές φράσεις, δηλαδή τα δύο κυριότερα χαρακτηριστικά του ήχου τους.

 

black keys

 

Ωραίες μουσικές στιγμές ήταν κατά την εκτέλεση του «Leavin' Truck» του αμέσως επόμενου «Too Afraid To Love You» καθώς και του άκρως ερωτικού «Tighten Up». Προς το τέλος του live τους, τα δύο κομμάτια «Lonely Boy» και το ανατριχιαστικό «Little Black Submarines» κατάφεραν να δώσουν ρέστα. Ο απίστευτα εκφραστικός, δεξιοτεχνικός και πάνω από όλα μουσικός, Dan Auerbach, απέδειξε περίτρανα την αξία του σε όλο τον κοινό που παρευρέθηκε στην Μαλακάσα εκείνη τη νύχτα. Φυσικά τόσο ο drummer Patrick Carney όσο και οι λοιποί μουσικοί, συνέβαλαν με τη σειρά τους και αυτοί στην εύρυθμη λήξη της φεστιβαλικής νύχτας.

Μετά το πέρας όλου του live, παρ' όλη τη δυσκολία κατά την επιχείρηση εξόδου τόσο από το Terra Vibe όσο και από την ίδια τη Μαλακάσα, τα συναισθήματα ήταν ποικίλα. Γεμάτοι θετικές εντυπώσεις από εγχώρια συγκροτήματα που κάνουν τώρα την αρχή τους και αρκούντως ικανοποιημένοι και γοητευμένοι από το πρώτο όνομα του line up, θα σιγοτραγουδάμε για αρκετό καιρό ακόμα στιχάκια με μουσική stoner στο φόντο.

 

Φωτογραφίες: Λίνα Κακουλίδου

 

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.