Χρήστος Θηβαίος & Μίλτος Πασχαλίδης

Βροχή... και φωτιά...

Ο Σταυρός του Νότου έκανε την έκπληξη του για αυτόν τον χειμώνα και από τις 18 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης και ο Χρήστος Θηβαίος με τους εξαίρετους μουσικούς τους θα μας κρατάνε συντροφιά.

Φθάσαμε από νωρίς γιατί φανταζόμασταν ότι ο κόσμος θα κάνει ουρά για το σχήμα και πραγματικά ο χώρος γέμιζε λεπτό με το λεπτό όλο και περισσότερο. Άνθρωποι από όλες τις ηλικίες πήραν το γνωστό δρόμο για το Σταυρό του Νότου για να παρακολουθήσουν και να δείξουν την αγάπη τους σε δυο καλλιτέχνες, που ο καθένας έχει τη δική του ιστορία. Δυο πορείες που κάπου συγκλίνουν και τελικά το αποτέλεσμα, που βγαίνει, είναι εξαίσιο.

Αφού βγήκαν οι μουσικοί για να πάρουν τις θέσεις τους και καταλάβαμε ότι πλησίαζε η ώρα έναρξης της βραδιάς, τα χειροκροτήματα έπεφταν βροχή. Εμφανίστηκαν πάνω στη σκηνή μαζί, ο ένας δίπλα στον άλλο, και κατευθείαν ακούστηκε το «Περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου» για να συνεχίσουν με το «καλοκαίρι στην Αμοργό», το καινούριο τους κομμάτι, που έγραψε ο Άλκης Αλκαίου. Μας καλησπέρισαν και ο Πασχαλίδης έφυγε αφήνοντας μόνο τον Θηβαίο να μας πάει ένα ταξίδι «ξημέρωμα στη εθνική». Μέσα σε μια ζεστή ατμόσφαιρα (τόσο από τα συναισθήματα όσο και από τον κόσμο, που είχε γεμίσει τον χώρο) και με μια γλυκά νοσταλγική διάθεση δεν αργήσαμε να θυμηθούμε και τις αγάπες μας με το «ας χαθείς», το «γυναίκα» κ.α.

Έπειτα εμφανίστηκε πάλι ο Πασχαλίδης για να μας εξομολογηθούν την ιστορία της γνωριμία τους και να λησμονήσουν μαζί μας χρονιές όπως το '97, που γράφτηκε το «κακές συνήθειες», τραγούδι που εκείνο το βράδυ ερμήνευσαν μαζί. Σαν να το είχαν βρει παιχνίδι εξαφανίστηκε τώρα ο Θηβαίος για να πάρει την δική του μοναχική ώρα στην σκηνή ο Μίλτος Πασχαλίδης και να τον ακούσουμε να τραγουδάει με την μελωδική και συνάμα δυναμική αυτή φωνή τραγούδια όπως το «αγύριστο κεφάλι» , τις «βυθισμένες άγκυρες» κ.α. Μας συγκίνησε με το «σαν των ματιών σου τις βαφές», μια συνεργασία που είχε με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο παρελθόν. Κάπως έτσι ήρθε και η στιγμή για να πάρουν τη θέση τους στο πρόγραμμα κομμάτια όπως το «πριν το τέλος» και το «γιουσουρούμ».

Ξαφνικά η σκυτάλη δόθηκε σε μια καινούρια καλλιτέχνης, τη Μιρέλα Πάχου, που ήταν η δικιά της σειρά να μείνει μόνη στην σκηνή. Μια εξαιρετική μουσικός, που μέχρι εκείνη την ώρα μας είχε δείξει το ταλέντο της στο αρκοντεόν και το πιάνο, δοκιμάζει να χαράξει την δική της πορεία στο πεντάγραμμο και βγάζει το πρώτο της προσωπικό δίσκο σιγά σιγά. Έτσι ακούσαμε το «μι ρε λα», ένα τραγούδι σε στίχους του Σπύρου Γραμμένου, και το «σαν τραγουδάκι».

Το παιχνίδι συνεχίστηκε και ξαναβγήκαν οι δυο αγαπημένοι μας καλλιτέχνες για να τους απολαύσουμε σαν ντουέτο πια σε όλο το υπόλοιπο πρόγραμμα σε τραγούδια μια του ενός μια του άλλου. Ήταν τόσο αρμονικές οι φωνές τους που κάποιες φορές νόμιζες ότι ήταν μια. Μια τόσο δυναμική που σε έκανε να ανατριχιάζεις. Σε ένα live σαν αυτό της Παρασκευής με τον Θηβαίο και τον Πασχαλίδη, που πάντα τραγουδούν τον έρωτα και τον πόνο μιας δυνατής αγάπης που τελείωσε, δε θα μπορούσαν να λείπουν κομμάτια όπως το «ακόμα σε αγαπώ» , «βροχή μου», «καλοκαίρι σαν χειμώνας», «θέλω την μέρα που θα φύγεις», «της λήθης το πηγάδι», «ημερολόγιο» κ.α.. Κι έτσι κατέκλυσαν τον χώρο στίχοι, που δεν μπορούν να σ' αφήσουν ασυγκίνητο, και μελωδίες, που σε παρασέρνουν στο ρυθμό τους. Βέβαια δεν έλειψαν από την βραδιά και ακούσματα όπως ο «μπαγάσας», ο «διάφανος» και ο «ακροβάτης», που πήραν και αυτοί θέση στο πρόγραμμα. «Φωτιά μου εσύ κι αέρας» και με την ερμηνεία του Χρήστου και του Μίλτου στο τραγούδι η ατμόσφαιρα έπιασε τη μέγιστη θερμοκρασία και η συγκίνηση ήταν στα ύψη.

Το τέλος ήρθε με το «παραμύθι με λυπημένο τέλος», ένα τραγούδι που έχουν περάσει χρόνοι δέκα και συνεχίζει ακόμα να έχει την ίδια απήχηση στον κόσμο. Κάπου εκεί μας παρουσίασαν την Μιρέλα Πάχου στο αρκοντεόν, πιάνο και τραγούδι, τον Μάξιμο Δράκο στα πλήκτρα, τον Δημήτρη Σινογιάννη στην ηλεκτρική κιθάρα, τον Ηλία Δουμάνη στα τύμπανα και τέλος τον Δημήτρη Μουντάφη στο μπάσο.

Κι έτσι εξαφανίστηκαν όλοι δια μαγείας... Αρχίσαμε να φωνάζουμε σαν μικρά παιδιά για να τους ανεβάσουμε στην σκηνή για λίγο ακόμα και μας έκαναν το χατήρι για ένα μόνο τραγούδι, που δεν ήταν άλλο από το «μικρή πατρίδα», και ξανά χάθηκαν όπως ήταν φυσικό. Με τα σαββατόβραδα τους να τα περνάν στην συμπρωτεύουσα στο Love Casual Living αναμένονται μαγικές νύχτες για τις δύο μεγάλες πόλεις!

Φωτογραφίες: Evart.gr

Βίντεο: Evart.gr

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.