Υπόγεια Ρεύματα @ Stage Volume 1

«20.14»

Πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε που τα “Υπόγεια Ρεύματα” εμφανίστηκαν στην μουσική σκηνή και προφανώς έπρεπε να το γιορτάσουμε.

Δώσαμε λοιπόν ραντεβού στο Stage Volume 1 στο Μοναστηράκι για να τους τιμήσουμε και να χαρούμε μαζί τους για αυτή την πορεία, επιπλέον για να καλωσορίσουμε το νέο μέλος αυτής της δεκατετραμελής οικογένειας, τον Μάριο Τσαγκάρη.

Στο live για αυτή την επέτειο καλεσμένα ήταν τα συγκροτήματα Big Nose Attack, Προφίλ και Apolia, που βοήθησαν στην αναμονή αλλά και για να μας βάλουν στο κλίμα για την ροκ αυτή γιορτή που ακολουθούσε. Πρώτη στην σκηνή εμφανίστηκαν οι Apolia, που τραγούδησαν κομμάτια από το άλμπουμ «apolia μέρος α,β» όπως το «στην χώρα του ποτέ», «κιβωτός», «φορτηγά» και το πάρτι ξεκίνησε. Ακολούθησαν οι Προφίλ, ένα ροκ συγκρότημα, που μας ενθουσίασε με την διασκευή στο «μινόρε της αυγής» όπως και με το τραγούδι «δεν είμαι αριθμός».

Τέλος βγήκαν οι Big Nose Attack, που αν κ η μπάντα αποτελείται από δυο αδέρφια, η σκηνή φαινόταν γεμάτη από ήχους ηλεκτρονικούς. Έφτιαξαν μια πολύ δυναμική ατμόσφαιρα και μας έπαιξαν δικά τους ξένα τραγούδια όπως το «Stop Breakin» και το «Down with Me» και άλλα από το δίσκο τους με τίτλο «Paint It Blue…»

Κατά τις έντεκα παρά ήρθε η ώρα για να βγουν στην σκηνή του Stage Volume 1 ο Γρηγόρης Κλιούμης, ο Νίκος Γιούσεφ, ο Τάσος Πέππες και ο Μάριος Τσαγκάρης, που αποτελούν πλέον την θρυλική ελληνική ροκ μπάντα με το όνομα “Υπόγεια Ρεύματα”, ξεσηκώνοντας μας για ένα από τα καλύτερα τους live σαν εορτάζοντες. Όλα ξεκίνησαν με τη διασκευή του «μ’ αρέσει να μην λέω πολλά», που ανήκει στον πρώτο τους προσωπικό δίσκο με τίτλο “Ο μάγος κοιτάζει την πόλη” και το τραγούδι που τους έκανε γνωστούς στο κοινό από το ‘94. «Χάρτινες λέξεις», «ο ξένος», το «τρένο» ήταν τα κομμάτια που προετοίμασαν το έδαφος για ένα live δυνατό με έντονες συγκινήσεις και τραγούδια από το παρελθόν μέχρι το παρόν με θύμησες και μνήμες για τον καθένα ξεχωριστά.

Συνέχισαν με το «τι να ‘ναι αυτό» , το «σαν φως», «κοιτάς μακριά», «θέλω να χάσω τον εαυτό μου» και άλλα κομμάτια από τους παλιούς μέχρι και τους πιο καινούριους δίσκους τους. Τραγούδια αγαπημένα, που μας έκαναν να ανατριχιάζουμε όπως στο «παράξενη κοπέλα», να ερωτευτούμε στο «σαν έρημα καράβια» και το «να γελάς» και να εξασιαστούμε στο «ασημένια σφήκα», το «πολιτεύεσαι» και άλλα.

Την έκπληξη σε αυτή τη γιορτή έδωσαν τα μέλη της “οικογένειας”, που είχαν έρθει και αυτοί για να τιμήσουν με την παρουσία τους το συγκρότημα, που τους απασχόλησε μυαλό και καρδιά για κάποια χρόνια. Στην σκηνή ανέβηκαν ο Κώστας Παρίσης, ο Παναγιώτης Μεταλληνός, ο Μάρκος Τσατσούλης αλλά και ο Απόστολος Καλτσάς για να γίνει ένα μικρό reunion επί σκηνής και να ξεσηκώσουν ακόμα περισσότερο το κοινό,  που είχε συγκινηθεί βλέποντας τη μπάντα να μαζεύεται έστω και για λίγο ξανά μαζί. Το live κορυφώθηκε όταν άρχιζαν να αλλάζουν ρόλους μεταξύ τους και να ανταλλάσσουν μουσικά όργανα με μικρόφωνα και τούμπαλιν. Αν και χωρίς πρόβες και με τεχνικά προβλήματα ήχου όλα πήγαν παραπάνω από καλά. Μας έκαναν να ροκάρουμε να εντυπωσιαστούμε αλλά και μας ενθουσίασαν με την ενέργεια και την διάθεση, που είχαν για να παίξουν για μας, για τα είκοσι χρόνια εμπειρίας, για την ιδεολογία των Υπόγειων.

Το τέλος της βραδιάς ήρθε στην ώρα του, και μια γιορτή έχασε την μάχη εναντίον του χρόνου αλλά όχι και τον πόλεμο. Τα Υπόγεια Ρεύματα θα συνεχίσουν ακάθεκτα τις συναυλίες με τα επιλεγμένα δεκατέσσερα συγκροτήματα σε όλη την Ελλάδα για να μπορέσουν όλοι να γιορτάσουν μαζί τους.

Μπορεί είκοσι χρόνια να είναι μια καλή ηλικία για το τέλος αλλά είναι ακόμα καλύτερη για μια αρχή… Άντε και στα επόμενα είκοσι!!!

“...και τώρα φίλοι μου είναι αργά, μια καληνύχτα στη μαμά , και λίγη στάχτη στα μαλλιά καιρός να πούμε αντίο..” ήταν το κατάλληλο τραγούδι για ένα αξέχαστο βράδυ για όλους μας αλλά και για να αρχίσει η σκηνή να αδειάζει...

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.