Λεωνίδας Κακούρης Αφιέρωμα στον Άσιμο

Ξεκινώντας η παράσταση είναι σαν να παίρνω μια βαθιά ανάσα και να βουτάω σε αυτό τον "Άναρχο ύφαλο"... Υπάρχουν στιγμές που το κείμενο είναι καταγγελτικό, τρυφερό, σκληρό, άλλοτε εξομολογητικό και άλλοτε αστείο.

λέει στην Εύη Κουκά ο Λεωνίδας Κακούρης.

Με αφορμή το αφιέρωμα στο Νικόλα Άσιμο "Αγαπάω κι αδιαφορώ", που συνεχίζει στο Σταυρό του Νότου Club μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, επικοινωνήσαμε και συζητήσαμε με το Λεωνίδα Κακούρη. Ο ηθοποιός που μας εντυπωσίασε και καθήλωσε στο ρόλο του Άσιμου, ο καλλιτέχνης που πλησιάζει τους χαρακτήρες όχι με διάθεση μίμησης αλλά εμβάθυνσης, όπως μας λέει ο ίδιος και εντοπίσαμε κι εμείς παρακολουθόντας τον, μας μίλησε για το αφιέρωμα, τον Άσιμο, αλλά και για το Βασίλη Τσιτσάνη, που υποδύεται στην παράσταση "Σερσέ λα Φαμ".

Σας συναντάμε στο ρόλο του Νικόλα Άσιμου στο αφιέρωμα που πραγματοποιείται στο Σταυρό του Νότου. Πείτε μας δύο λόγια για την παράσταση.

Λ.Κ.: Η παράσταση είναι ένα μουσικοθεατρικό δρώμενο, σε μια σύνθεση, όπου μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια του Νικόλα εναλλάσονται ή διανθίζονται με εμβόλιμα κείμενα, κυρίως από το βιβλίο που έκανε αυτοέκδοση ο ίδιος ο Ασιμος και λεγόταν "Αναζητώντας τους Κροκανθρώπους".

Πως είναι να είσαι έστω για λίγο ο Νικόλας; Τι μάθατε από το Νικόλα Άσιμο;

Λ.Κ.: Το να είσαι λίγο ο Ασιμος θα λέγα ότι είναι πολύ πιο εύκολο απ' το να είσαι ο ίδιος ο Άσιμος. Θέλω να πω ότι αυτός ο άνθρωπος σήκωσε με ένα τρόπο στις πλάτες του το βάρος του κόσμου. Διαισθανόμενος αυτά που οι άλλοι τότε ούτε μπορούσαν να διαννοηθούν, για αυτό και κάποιοι "Λογικοί" τον κατέτασαν στους γραφικούς, παρέμεινε ένα αερικό που δεν φυλακιζόταν σε ταμπέλες. Κι αν η Εξουσία ή ο δήθεν καθωσπρεπισμός της εποχής ή της αστικής τάξης ήταν ο Ταύρος αυτός γινόταν έντομο που παρενοχλούσε μόνιμα τα ρουθούνια ή τους τριβέλιζε τ' αυτιά. Ανένταχτος και ασυμβίβαστος καθώς ήταν αρνήθηκε να μπει κάτω από την οποιαδήποτε ιδεολογική ή πολιτική ομπρέλα. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της πολυτάραχης ζωής του μοναχικός και πιστός στις απόψεις του. Δεν βολεύτηκε σε καμιά καβάτζα. Αυτό είναι εύκολο να το λες αλλά να το κάνεις... Δεν ξέρω πολλούς.

Σε μια παράσταση που ενσωματώνει ένα μεγάλο μέρος από κείμενα και τραγούδια του Άσιμου, έχετε μία στιγμή που να θεωρείτε πιο ιδιαίτερη; Κάποιο τραγούδι, κάποιο απόσπασμα από το βιβλίο «Αναζητώντας Κροκανθρώπους»;

Λ.Κ.: Όχι δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια στιγμή. Ξεκινώντας η παράσταση είναι σαν να παίρνω μια βαθιά ανάσα και να βουτάω σε αυτό τον "Άναρχο ύφαλο"... Υπάρχουν στιγμές που το κείμενο είναι καταγγελτικό, τρυφερό, σκληρό, άλλοτε εξομολογητικό και άλλοτε αστείο. Όπως και τα τραγούδια επίσης, φανερώνοντας τις πολλές πλευρές ενός ταλέντου που παρότι έφυγε από τη Ζωή πολύ νωρίς άφησε πίσω του ένα "χνάρι" το οποίο φροντίζουν να ανακαλύπτουν αυτοί που έρχονται, οι επόμενες γενιές, γιατί έχει ένα δομικό συστατικό για την Τέχνη και τη Ζωή. Αλήθεια.

Τι έχει να πει σήμερα ο Άσιμος; Πως αγγίζουν την εποχή μας τα λόγια του, τα τραγούδια του;

Λ.Κ.: Μπορώ να σου πω ένα σωρό κείμενα του Νικόλα ή να σου διαβάσω στίχους από τα τραγούδια του για να καταλάβεις ότι είναι σαν να γράφτηκαν σήμερα το πρωί.

Ο Λεωνίδας Κακούρης δε συναντάει μόνο το Νικόλα Άσιμο, αλλά και το Βασίλη Τσιτάνη. Πως «συνυπάρχουν» σε έναν άνθρωπο δύο τόσο μεγάλες και έντονες φυσιογνωμίες της ελληνικής μουσικής;

Λ.Κ.: 'Ελα μου ντε. Που να το φανταστώ. Ειναι δυο εκδιαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες. Ο ένας εξωστεφής και "πύρινος" με μια ακατανίκητη επιθυμία για "δράση" έντονα πολιτικοποιημένος έχει στρατεύσει το είναι του στο να ξυπνήσει συνειδήσεις... σε βάρος πολλές φορές του καλλιτεχνικού αποτελέσματος. Του αρκούσε μια ξεκούρδιστη κιθάρα κι ένα νταούλι αρκεί να ειπωθεί το τραγούδι. Ο άλλος "κλειστός" καθόλου εξωστρεφής με δυο μάτια όμως να παρατηρούν ακατάπαυστα το κόσμο, για να τον μεταλλάξουν σε εικόνες, στίχο, μουσική, ένα τεράστιο έργο. Κι όλα αυτά με μία εμμονή στην τελειότητα. Διαφορετικοί δρόμοι, σπουδαίες παρακαταθήκες για μας κι από τους δυο .

Το να υποδύεστε ένα υπαρκτό πρόσωπο, ανεξάρτητα με την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία του, δεν είναι πιο δύσκολο από ένα ρόλο για ένα πρόσωπο – δημιούργημα ενός συγγραφέα;

Λ.Κ.: Εξαρτάται. Ξεκίνησα να δουλεύω τους ρόλους κρατώντας μικρό καλάθι, βλέποντας και κάνοντας. Στην πορεία είδα ότι αυτός ο δρόμος είχε ενδιαφέρον κι ότι πλησίαζα τους χαρακτήρες όχι με διάθεση μίμησης αλλά εμβάθυνσης. Σίγουρα δεν είναι κάτι εύκολο. Όμως στις μέρες μπορείς να βρεις υλικό στο youtube και να βοηθηθείς στο χτίσιμο του ρόλου. Από την άλλη μη νομίζετε ότι είναι πολύ πιο εύκολο να πάρεις μια "ιδέα" που είναι ένας ρόλος στο μυαλό του συγγραφέα και να τον μεταμορφώσεις σε πραγματικό άνθρωπο που αυτός δανείζεται το σώμα σου τη φωνή σου κι εσυ τον ψυχισμό του.

Ετοιμάζετε κάτι άλλο στο άμεσο μέλλον;

Λ.Κ.: Στο άμεσο μέλλον δεν χωράει κάτι άλλο. Από Τετάρτη μέχρι Κυριακή εμφανίζομαι στο Κ.Θ.Β.Ε στο Θέατρο της Μονής Λαζαριστών στην παράσταση "Σερσέ λα Φαμ" με άξονα τη Γυναίκα στα τραγούδια του Τσιτσάνη και κάθε δεύτερη Τρίτη 2,16 και 30 Δεκεμβρίου συνεχίζουμε τις παραστάσεις του "Αγαπάω κι αδιαφορώ" στο Club του Σταυρού του Νότου.

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.