Other Side

Περιμένοντας στο σαλονάκι του Πολυχώρου Vault την ανακοίνωση για την έναρξη της παράστασης Other Side, είχα ένα περίεργο αίσθημα καθώς δεν ήξερα ακριβώς τι θα αντιμετώπιζα. Άλλωστε το πως θα αποδοθεί στην πράξη ένα χορόδραμα είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό, αφού πρόκειται για μια αρκετά απαιτητική διαδικασία.

Καθόμουν στην παλιά πολυθρόνα και σκεφτόμουν τι θα με περιμένει στον 3ο όροφο. Οι σκέψεις πολλές και η απορία μεγαλύτερη. Ήξερα πως πρόκειται για ένα έργο του Σκοπιανού Ντέγιαν Ντουκόφσκι. Ενός πτυχιούχου της φιλοσοφίας και του θεάτρου από το πανεπιστήμιο των Σκοπίων που ζει στα Σκόπια και το Αμβούργο και έχει εργαστεί ως επί το πλείστον στα Σκόπια μέχρι το 1998 και μετά στη Γερμανία. Επίσης είναι και βραβευμένος με το World Prism Award το 1999 στη Santa Barbara της California και το European Film Award το 1998 τα οποία και ξεχωρίζουν απο τα άλλα δύο που του έχουν απονεμηθεί.

Τη μετάφραση του έργου, το οποίο είναι και βιβλίο, είχε αναλάβει η Γκάγκα Ρόσιτς. Η λογοτέχνης και μεταφράστρια από τη Σερβία αποφοίτησε από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου, τμήμα Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές για να εκπονήσει στη συνέχεια το διδακτορικό της με θέμα «Το αρχαίο ελληνικό θέατρο στην σύγχρονη σκηνή (Αθήνα)». Η ίδια, μόνιμη κάτοικος της Αθήνας από το 1981, έχει συγγράψει τρία έργα και έχει μεταφράσει δεκάδες από τη Σερβική γλώσσα στην Ελληνική και το αντίθετο. Πρόσφατα βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας κ. Τόμισλαβ Νίκολιτς, για την εξαιρετική προσφορά της στα κοινά και στον χώρο του πολιτισμού.

Η σκηνοθεσία και η χορογραφία είναι από την Φένια Αποστόλου. Χορεύτρια και χορογράφος, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Θεάτρου και συμμετείχε σε μεγάλες παραστάσεις, στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος και στην Octana του Κωνσταντίνου Ρήγου. Το 2004 συνεργάστηκε στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, μετά βραβεύτηκε για τη μικρού μήκους ταινία «Νightmare» από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και πλέον έχει τη δική της ομάδα χοροθεάτρου «Λυδία Λίθος». Η Φένια είναι ένα ιδιαίτερο κορίτσι, αφού πρόκειται για μια τρανς που συνεχώς εντυπωσιάζει με το ταλέντο της. Ένα ταλέντο που συνεχώς αναδεικνύεται μιας και έχεις πολλές συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ και δε σταματά να έχει ιδέες για έργα σχεδόν ποτέ.

 

other side

 

Η ώρα της παράστασης πια είχε έρθει και ανεβαίνοντας τα σκαλιά για τον 3ο όροφο συνειδητοποίησα πως ό,τι και να ήταν αυτή η παράσταση σίγουρα θα είχε κάτι να μου πει. Η σκηνή του θεάτρου το κάνει αρκετά interactive καθώς οι θέσεις ακουμπούν στη σκηνή και οι ηθοποιοί – χορευτές γίνονται ένα με το κοινό. Το έργο χορευτικά αποδόθηκε άριστα και οι συνειρμοί που έρχονται στο μυαλό του θεατή καθώς παρακολουθεί με προσοχή αυτή τη παράσταση είναι άπειροι. Προσπαθείς σαν θεατής να ανακαλύψεις το νόημα όσων βλέπεις και διαπιστώνεις πως ο μόνος τρόπος για να το κάνεις αυτό είναι να γίνεις ένα με την παράσταση. Να αφεθείς στις μαγευτικές κινήσεις των χορευτών και να απολαύσεις την στιγμή. Η ροή της παράστασης είναι αρκετά ανακατεμένη καθώς ξεκινάει από το τέλος και τελειώνει με την αρχή, αλλά παράλληλα δεν είσαι σίγουρος αν το δεύτερο κομμάτι είναι τρίτο ή το τρίτο κομμάτι δεύτερο. Το μόνο βέβαιο είναι πως για να βάλεις σειρά στα γεγονότα πρέπει να λύσεις ένα μικρό αλλά σχετικά εύκολο γρίφο.

Το τέλος της παράστασης με βρήκε ανακατεμένο στις σκέψεις μου. Η ομάδα «Λυδία Λίθος» σίγουρα είχε κάνει σωστά τη δουλειά της, είχε αποδώσει στη σκηνή αυτό που ήθελε η σκηνοθέτης. Είχε παρουσιάσει τη βία ωμή αλλά αναγκαία, το σεξ απαραίτητο για την επιβίωση των χαρακτήρων αλλά σαν μια κοινή πράξη, την αγάπη χαμένη να αιωρείται στο περιβάλλον, όλοι να την νοιώθουν αλλά να μην την έχει κανείς, όλοι να την έχουν και να μην την έχει κανείς. Θεωρώ πως το μόνο που δεν αποδόθηκε ακριβώς αλλά έμενε στην φαντασία του θεατή ήταν το περιβάλλον της χώρας όπου ζούσαν οι χαρακτήρες. Ο πόλεμος έδειχνε να λείπει και έμοιαζε αισθητή η απουσία του τρόμου από τα πρόσωπα των περισσοτέρων χαρακτήρων. Σίγουρα δεν είναι μια παράσταση για παιδιά, αλλά ούτε και για όσους δεν αντέχουν την ωμή σεξουαλικότητα. Αν θες να απελευθερωθείς για περίπου δύο ώρες από τα στερεότυπα της εποχής είναι μια παράσταση που θα ήθελες να δεις. Για αυτούς που δεν συμμερίζονται την ελευθερία των ανθρώπων και του ανθρώπινου σώματος δε θα αντέξουν για πολλή ώρα μέσα στην αίθουσα.

 

Πληροφορίες παράστασης

 

other side

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.