Rockwave 2015 Judas Priest

Μπορεί η τρίτη ημέρα του Rockwave Festival να πραγματοποιήθηκε μία μέρα πριν το κρίσιμο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, αυτό όμως δεν αποτέλεσε κώλυμα για τον κόσμο να κατακλύσει για ακόμα μία φορά το TerraVibe και να απολαύσει μία μέρα που γέμισε με stoner, ηλεκτρονικούς και metal ήχους.

Δυστυχώς, η προσέλευσή μας έγινε αφού είχαν εμφανιστεί οι Exarsis, Electric Litany και οι Maplerun. Παρ' όλα αυτά αναφορικά με τους Exarsis, θεωρώ ότι αποτελούν ένα πολύ δυνατό ανερχόμενο νέο γκρουπ, που έχει προκαλέσει ήδη ένα μικρό ντόρο στο «νέο-Thrash» κίνημα. Το ίδιο δυνατά αλλά σε άλλο χώρο έχουν έρθει και οι Electric Litany, ένα από τα πιο ανερχόμενα και ενδιαφέροντα συγκροτήματα της λονδρέζικης σκηνής. Όσο για τους οι Maplerun κουβαλώντας τοπολυποίκιλο δεύτερο άλμπουμ τους στις πλάτες τους, απ' ό,τι ενημερώθηκα, η εμφάνισή τους δε δυσαρέστησε το κοινό που βρέθηκε εκεί για να τους γνωρίσει.

 

Rockwave 2015 John Garcia

 

Περνώντας στο live του John Garcia, ο πατριάρχης του stoner/heavy/ desert rock πραγματοποίησε μία πολύ δυνατή εμφάνιση χωρίς πολλά ψυχεδελικά τζαμαρίσματα, παίζοντας αυτά που περίμενε ο κόσμος να ακούσει, όπως "Whitewater", "Green machine", "El rodeo" και άλλα. Μαζί του επί σκηνής βρέθηκε ο εκπληκτικός και γεμάτος τρέλα Nick Oliver που τον συνόδευε στο μπάσο. Το live αποτέλεσε από τις καλές στιγμές της τρίτης μέρας, με τον ήχο να είναι ικανοποιητικός, βέβαια ο κόσμος δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο δέοντα βαθμό, ίσως λόγω του ήλιου και της ζέστης, ίσως επίσης γιατί το τέλος της εμφάνισης του John Garcia συνέπεσε με την αρχή των Rotting Christ, εμφάνιση την οποία προσωπικά θεωρώ ως την καλύτερη της ημέρας. Με τον κόσμο να έχει γεμίσει τη μικρή αρένα και τη μπάντα να έχει φτιάξει ένα μικρό setlist αποτελούμενο από τα best of επικράτησε μία δυναμική ατμόσφαιρα, με αποκορύφωμα τον «κακό χαμό» στο κλασσικό "Societas satanas" των Thou Art Lord και το "Non Serviam"!

Σειρά είχαν οι Black Rebel Motorcycle Club, με την αγωνία να εντείνεται όσο πλησίαζε η ώρα που θα εμφανίζονταν στο Terra Stage, μιας κι αποτελούν από τα αγαπημένα μου mid 90's rock 'n' roll συγκροτήματα. Παρ' όλα αυτά, η μπλαζέ τους εμφάνιση σε συνδυασμό με έναν -σχεδόν- αμίλητο Peter Hayes, έκανε αρκετά «ήσυχη» την εμφάνισή τους με αποτέλεσμα... να αποσυρθώ για μπύρες, αναμένοντας το επόμενο σχήμα. Μάλλον, ο αχανής για τα δεδομένα του όγκου της μουσικής τους χώρος φάνηκε κάπως αταίριαστος, καθώς αποτελούν κατ' εξοχήν μπάντα κλειστών venues.

 

rockwave judas priest3

 

Η συνέχεια ήρθε με τους Judas Priest σε ένα αρκετά minimal show για τα δεδομένα τους, ένεκα της μικρής σκηνής. Θεωρώ πως η επιλογή τραγουδιών ανάμεσα σε τόσα υπέροχα άλμπουμ που έχουν δημιουργήσει, αποτελεί ιερό πονοκέφαλο. Παρ' όλα αυτά, το setlist ήταν από τη μία προβλέψιμο, από την άλλη δεμένο και ικανό να ανάψει τα αίματα. Επιπλέον, με τον θεό του μέταλ Rob Halford να έχει κέφια, και το νεαρό κιθαρίστα Ritchie Faulkner, να έχει τις κοχόνες και να ανταπεξέρχεται με αξιοπρέπεια στις υψηλές απαιτήσεις ενός live των Θεών και με τον ήχο να είναι αρκετά καλός, ο κόσμος γέμισε πάλι τη μικρή σκηνή και πωρωμένος «κοπανήθηκε» και συγκινήθηκε σε ένα σφιχτό αλλά χορταστικό live. Εξάλλου, πάντα ξέρεις τι να περιμένεις από ένα show τους και οι fans της μπάντας ανταποκρίνονται με μοναδική μεταλλική προσήλωση σε αυτό!

Μπορεί η πλειοψηφία των μπαντών που κάλυψαν την τρίτη μέρα του φεστιβάλ να αφορούσαν stoner rock και metal ακούσματα, παρ' όλα αυτά στον χώρο συνυπήρχαν αρμονικά οι παραδοσιακά μαυροντυμένοι metalheads με πάρα πολλούς «χρωματιστούς» fans των The Prodigy.

Η στιγμή λοιπόν που όλοι περιμέναμε έφθασε, όταν οι Prodigy ανέβηκαν στη σκηνή και την κατέλαβαν με την ενέργεια τους! Ο κόσμος που ανέμενε τρελαμένος, άναψε τα προβλεπόμενα καπνογόνα και παρ' όλο που έμοιαζε να μην χρειάζονται ώστε να γίνει η ατμόσφαιρα πιο εκρηκτική, σίγουρα έδωσαν το κάτι παραπάνω. Με τη σκηνή και την αρένα να είναι φουλ στην ενέργεια, με τα φώτα να σε κάνουν να βρίσκεσαι ένα βήμα πριν την επιληψία, όλη η φάση όριζε το συνήθη πανικό, που είχε επικρατήσει από τα πρώτα λεπτά της εμφάνισης τους. Οι Prodigy δεν έμειναν όμως μόνο στα παλιά και αγαπημένα από τους οπαδούς τους κομμάτια, καθώς, στο live της 4ης Ιουλίου παρουσίασαν και κάποια από το καινούριο τους άλμπουμ, που απ' ό,τι φάνηκε δεν απογοήτευσε το κοινό. Και ενώ σχεδόν όλα έμοιαζαν ιδανικά –αν εξαιρέσουμε ότι εκτός setlist έμειναν πολλά από τα γνωστά τους τραγούδια όπως το "Poison" και το "Wind it Up"- η ακραία επαγγελματική και ολιγόωρη εμφάνισή τους (περίπου μία ώρα) και το σχεδόν μηδενικό encore έκαναν πολλούς να αποχωρήσουν μουδιασμένοι και να αφήσουν με έντονο το ανικανοποίητο στοιχείο την τρίτη μέρα του φεστιβάλ.

 

Rockwave 2015 Prodigy

 

Στο σύνολο δε της τρίτης μέρας του Rockwave Festival, αυτό που έμεινε εν τέλει είναι ο τρόπος που το κάθε σχήμα μέσα από τη μουσική του έδωσε στο κοινό αυτό που ζητούσε τη δεδομένη στιγμή, παρ' όλο που κάποιοι από τους καλλιτέχνες έσπευσαν να κάνουν και δηλώσεις αναφορικά με το δημοψήφισμα, κατανοώντας τη δύσκολη θέση του κόσμου που βρέθηκε εκεί. Και ίσως να ήταν κι ένας ακόμα λόγος που κάποιοι νιώσαμε απογοητευμένοι από τους Prodigy καθώς ξέραμε ότι έχουν να δώσουν περισσότερα, ειδικά αν θυμηθούμε το live που είχαν πραγματοποιήσει το 2011.

Παρ' όλα αυτά, γενικότερα το μουσικό μέρος του φεστιβάλ αλλά και η εικόνα του χαρούμενου κόσμου –πόσο μάλλον στην προκειμένη χρονική στιγμή- ήταν ίσως ιδανικά για να πάρεις μία μικρή δόση δύναμης και λίγη από τη χαρά που κατέκλυζε το χώρο.

 

rockwave 2015 day3

 

Κλείνοντας, αξίζει να δοθούν συγχαρητήρια στην πάρα πολύ καλή οργάνωση του festival. Παρακολουθώ, σχεδόν με μυσταγωγική ευλάβεια, τα τελευταία 14 χρόνια, από την εποχή της εφηβείας μου, όλες τις μορφές του Rockwave Festival. Οφείλω να παρατηρήσω ότι η μετάβαση από το «θρυλικό» Monsters Of Rock Festival του 1996 (συνοδεία του πατέρα μου που μου έδωσε το συναυλιακό βάπτισμα του πυρός), μπορεί να εμπεριείχε πόνο αλλά και –δικαιολογημένες- λανθασμένες επιλογές, όμως, δεν γίνεται παρά να μην σημειώσεις την πρόοδο και το γεγονός ότι αποτελεί το μουσικό φεστιβαλικό δρώμενο που έχει αποδώσει το ελληνικό στίγμα στο παγκόσμιο μουσικό συναυλιακό στερέωμα.

 

Φωτογραφίες: Αποστολής Καλιακμάνης

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.