Mastodon Live @ Piraeus 117 Academy

Καθώς το καλοκαίρι σιγά-σιγά μας αποχαιρετά, επιστρέφουμε στα γνωστά συναυλιακά λημέρια για να ακούσουμε μουσικάρες και να γίνει έτσι λίγο πιο υποφερτή η προσαρμογή (όσων κατάφεραν να "ξεφύγουν" τουλάχιστον) στην καθημερινότητα. Βέβαια, μιλώντας για την εμφάνιση των υπέρτατων Mastodon την τελευταία Τρίτη του καλοκαιριού στο Piraeus Academy, προφανώς το παραπάνω αποτελεί ένα τεράστιο understatement...

Χωρίς κανένα opening act ή support, μπήκαμε κατ' ευθείαν στο ψητό της εμπειρίας που ακούει στο όνομα Mastodon στις 9:30, τηρώντας ευλαβικά την ώρα εμφάνισης που είχε ανακοινωθεί. "Tread Lightly" για να ξεπεράσουμε τη γενικευμένη αμηχανία από τον μετριότατο ήχο που τους συνόδευσε - και που μπορεί αργότερα να βελτιώθηκε λίγο αλλά ποτέ δεν ανταποκρίθηκε στα standards του συγκροτήματος ή και του χώρου. "Feast your Eyes", γιατί στην τελική είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά ένα αγαπημένο σχήμα που το όνομά του κάνει μεγάλη θραύση στο "μεταλλικό" κοινό σε όλον τον κόσμο αυτή την περίοδο - και όχι αδίκως. "Blasteroid", γιατί οι riffάρες και ο δυναμισμός των Mastodon προκαλεί πάταγο ακόμα και σε μια μέτρια εμφάνιση τους - όπως μου φάνηκε η συγκεκριμένη. "Oblivion" για να ξεχάσουμε για λίγο την αφόρητη ζέστη - που βέβαια ήταν αναμενόμενη, μιας και σε έναν κλειστό χώρο με περίπου 1,5 χιλιάρικο άτομα στα τέλη Αυγούστου, κανένας εξαερισμός δεν σε σώζει, όσο καλός κι αν είναι.

 

mastodon live @ piraeus academy

 

Για να εξηγηθώ, όταν λέω ότι μου φάνηκε μέτρια η συνολική εμφάνιση τους δεν εννοώ ότι ήταν κακοί, απεναντίας οι Mastodon ως ένα πολύ έμπειρο πλέον συγκρότημα μπορούν να αποδίδουν εξαιρετικά επάνω σε μια σκηνή ακόμα κι αν η αλληλεπίδραση τους με αυτή γίνεται "μηχανικά". Λέω ότι περίμενα το κάτι παραπάνω, όχι μόνο από πλευράς ήχου αλλά και από πλευράς αλληλεπίδρασης - π.χ. δεν είπαν ούτε κουβέντα την πρώτη μία ώρα από τη συνολικά μιάμιση ώρα εμφάνισης τους. Βέβαια, ο ρυθμός τους ήταν σταθερά ανοδικός, όπως άλλωστε και του κοινού, που μέχρι το τέλος της συναυλίας συνόδευε τον Troy Sanders και τον Brent Hinds τραγουδώντας κομματάρες από το τελευταίο τους άλμπουμ Once More 'Round the Sun και το παλαιότερο πλην αγαπημένο Leviathan.

"Ευχαριστώ Αθήνα" έλεγε ο Bill Kelliher για να επιδοθεί στη συνέχεια στην τέχνη που αποδεδειγμένα ξέρει καλά, την κιθαριστική, ενώ ο ήρωας Brann Dailor, αν και "αφανής" αφού παρ' όλο το ύψος του τα τύμπανα μοιραία τον κρύβουν, ευτυχώς έκανε αισθητότατη την παρουσία του στα αυτιά και στα στομάχια μας παίζοντας σαν να μην υπάρχει αύριο! Ήταν ο ίδιος που μετά τον πανικό του τελευταίου κομματιού (που προφανώς ήταν το Blood And Thunder) και του encore (Emerald), βγήκε μπροστά και είπε όλα όσα δεν είχαν πει οι υπόλοιποι πιο πριν. Ότι ήταν ιδιαίτερα χαρούμενοι που η τελευταία στάση του tour τους ήταν στην Ελλάδα, ότι ανυπομονούν να ξανάρθουν και του χρόνου για να παρουσιάσουν το νέο τους δισκογραφικό πόνημα (που οσονούπω ξεκινούν να ηχογραφούν), αλλά και οτι ενθουσιάστηκε από τις... γευστικότατες ντομάτες που έχουμε στην Ελλάδα!

Εις το επανιδείν λοιπόν, αναμένοντας ήδη εναγωνίως τα νέα κομμάτια και το επόμενο live τους στην Ελλάδα, που εύχομαι να είναι ακόμα πιο πλήρες και χορταστικό.


 

Φωτογραφίες: Αφροδίτη Ζαγγανά

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.