Universe217 @ kyttaro

Hungry mouth... και μια ανατριχίλα σε διαπερνά, αφού μόλις έχει ξεκινήσει το ταξίδι στα μουσικά άδυτα των Universe217, σε ένα σχεδόν γεμάτο Κύτταρο που ωστόσο δεν ακούγεται «κιχ», καθώς η Τάνια μόλις έχει αρχίσει να προφέρει με τη χαρακτηριστική, απίστευτη φωνή της τους πρώτους στίχους του Mouth. Αυτή η ανατριχίλα έμελλε να μας διαπεράσει ουκ ολίγες φορές το βράδυ της 18ης Μαρτίου, ημερομηνία που ο νέος δίσκος των U217 "Change" έκανε ποδαρικό σε όλη την Ευρώπη αλλά μόνο όσοι βρέθηκαν στο Κύτταρο είχαν την ευκαιρία να τον απολαύσουν «από πρώτο χέρι».

Counting Hours, Undone, Rest Here και το μεγαλείο του "Change" άρχισε να ξεδιπλώνεται στα ανυπόμονα αυτιά του κοινού, ενώ φυσικά δεν έμειναν απ' έξω και «διαμάντια» από προηγούμενες δουλειές του σχήματος, όπως τα "Ease", "She" κ.α., στα περίπου 80 λεπτά μουσικής εμπειρίας που μας χάρισαν. «Ποτέ μη λες ποτέ», εκτός κι αν σε λένε Τάνια και τραγουδάς στους Universe217, οπότε και το ανυπέρβλητο "Never" φάνηκε σαν ένα ιδανικό encore για να μας αποχαιρετίσουν - και να βρεθούν στη συνέχεια στην αρένα του Κυττάρου, ανάμεσα σε φίλους που παρέμειναν για τα απαραίτητα συγχαρητήρια αλλά και για να πάρουν ένα «κομμάτι» του Change μαζί τους, είτε με τη μορφή CD είτε ως t-shirt/αφίσα/βινύλιο κλπ. (μιας και τόσο το artwork του Change όσο και των προηγούμενων κυκλοφοριών τους είναι επίσης άψογο, όπως και η μουσική τους).

 

Universe217 @ kyttaro

 

Τα «μείον» της βραδιάς, αν πρέπει οπωσδήποτε να βρω κάποια για να εξισορροπήσω το διθύραμβο για τους U217, θα έλεγα πως ήταν η μικρή διάρκεια, ιδίως μιας και δεν τους βλέπουμε και τόσο συχνά σε live εμφανίσεις (αν και τώρα που κυκλοφόρησαν το Change ευελπιστούμε να αλλάξει αυτό), αλλά από την άλλη είναι ένα συγκρότημα που όσες ώρες κι αν παίζει, δεν το χορταίνεις. Όπως δεν χορταίνεις και τη φωνή της Τάνιας, που σε αρκετά σημεία κατά τη διάρκεια της βραδιάς θα μπορούσε να είναι λίγο πιο καθαρή και τουλάχιστον ένα «κλικ» πιο πάνω (σημείωση για τον ηχολήπτη αυτό, όχι για την Τάνια). Πάντως, τα τύμπανα του Μάνου ήταν όσο απόλυτα έπρεπε, όπως και οι μπασογραμμές του Νίκου και η υποβλητική πλην έμπειρη "bazooka" του Μάνου.

Όπως και να 'χει, πολλοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα αγγίζουν την ψυχή και το μυαλό μας με τις μουσικές τους δημιουργίες, αλλά το δέος που προκαλεί ο τόσο ιδιαίτερος ήχος των Universe217 είναι κάτι το απερίγραπτο. Κλείνοντας με νόημα το μάτι σε όσους τείνουν να βάζουν «ταμπέλες» σε συγκροτήματα και μουσικές, οι U217 χαράσσουν τη δική τους πορεία με συνθέσεις ανάμεσα σε doom, progressive, psychedelic/heavy/post rock και ένα σωρό άλλα στοιχεία, για να τα υπερκεράσουν όλα και να αποτελέσουν τελικά ένα είδος από μόνοι τους. Εντάξει, πέρα από ό,τι μπορεί να λέμε και να γράφει/λέει/διαβάζει ο καθένας μας εδώ κι εκεί για τη μουσική, γενικά και ειδικά, η αλήθεια είναι ότι για να κάνεις αυτό που κάνουν οι Universe217 πρέπει να έχεις μπόλικη έμπνευση, μεγάλο ταλέντο, ανοιχτό μυαλό και, κάνοντας τη σύνθεση όλων αυτών, να είσαι αυτό που λέμε «μουσική διάνοια».

Άπειρο σέβας, αστείρευτη αγάπη και ένα τεράστιο χειροκρότημα, λοιπόν, για την Τάνια Λεοντίου, τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, τον Μάνο Γεωργακόπουλο και τον Μάνο Γιακουμάκη... τους Universe217.

 

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κυβρικοσέος

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.