Δημήτρης Ζερβουδάκης

"Στα χαμηλά και στα ψηλά"

Η κεντρική σκηνή του  Σταυρού του Νότου άνοιξε και πάλι τις πόρτες της την Παρασκευή 5 Οκτώβρη για ακόμα μια μουσική χρονιά. Οι τοίχοι βάφτηκαν, η σκόνη, που άφησε πίσω του το καλοκαίρι, εξαφανίστηκε και τα φώτα άναψαν και πάλι στην σκηνή ώστε να υποδεχτούν τον πρώτο καλλιτέχνη για αυτή τη σεζόν.

Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης μαζί με την Σοφία Γεωργαντζή και την καταπληκτική μπάντα τους ήταν το μουσικό σχήμα, που έκανε το ποδαρικό. Ευχάριστες παρουσίες με πολύ καλή χημεία μεταξύ τους προμήνυαν μια βραδιά με πολύ κέφι, αστείρευτη τρέλα και όρεξη για χορό και τραγούδι. Έτσι και συνέβη τόσο για τους πάνω στην σκηνή όσο και για αυτούς που βρεθήκαμε εκεί, θαμώνες του Σταυρού και άνθρωποι, που ακολουθούν τον Ζερβουδάκη, έχουν αγαπήσει τα τραγούδια του και τα έχουν σιγοτραγουδήσει σε πολλές και διαφορετικές περιόδους της ζωής τους.

Το ταξίδι ξεκίνησε με τραγούδια όπως το «ό,τι με πληγώνει», «τα ξωτικά», «αυτό το αχ να μην το λες», αφήνοντας πινελιές του έρωτα στην ατμόσφαιρα. Έναν έρωτα, που στην συνέχεια της βραδιάς  εμφανίστηκε πολλές φορές χορεύοντας άλλοτε με το βιολί και το μπουζούκι και άλλοτε με το πιάνο, το μπάσο και τις κιθάρες. Με στίχους, που τροφοδοτούσαν διαρκώς την σκέψη μας, μπήκαμε και  στη διαδικασία να σκεφτούμε πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να προσπαθούν να βρίσκουν στα καθημερινά τους βάσανα και στα δύσκολα μια πνοή από καθαρό αέρα. Αυτό το σαββατόβραδο ο καθαρός αέρας για όσους ήμασταν εκεί ήταν η χαρακτηριστική φωνή του Ζερβουδάκη, η μαγευτική χροιά της Σοφίας Γεωργαντζή, το ύφος τους όταν τραγουδάνε και η μουσική και οι στίχοι τραγουδιών όπως «νεράιδες», «θεωρία και πράξη», «σεντόνια δίχτυα», «σκέφτομαι να αλλάξω συμπεριφορά», «στα χαμηλά και στα ψηλά», «όχι και να κλαίμε». Κάπου εκεί μέσα σ΄ ένα κλίμα αποφορτισμένο από καθετί δυσάρεστο και που σε βαραίνει ήρθε η στιγμή για ένα μικρό διάλειμμα για να επανέλθουμε «Δημήτριοι», όπως είπε και ο Ζερβουδάκης.

Όντως έτσι και έγινε. Γύρισε στη σκηνή και η ενέργεια ξεχείλιζε όπως και η διάθεση για «πειράγματα». Άρχισε λοιπόν τα ανέκδοτα και τα λόγια μαζί με τραγούδια, που τον έχουν «στοιχειώσει», όπως το «βαριά ποτά βαριά τσιγάρα» , «τ ΄ ανείπωτα» , «ζωγραφίζω όνειρα». «γράμμα σε ένα ποιητή», «λήθη» και «πώς να αναπνεύσω». Σε κάποια κομμάτια η σκυτάλη δόθηκε αποκλειστικά στην Γεωργαντζή, η οποία στάθηκε δίπλα στον Ζερβουδάκη σχεδόν σε όλο το πρόγραμμα και έδινε μια πολύ αισιόδοξη νότα αλλά και τον ρυθμό με την έντονη παρουσία της στην σκηνή εντείνοντας το χειροκρότημα, τα συναισθήματα, τη διάθεση και τον ενθουσιασμό μας.

Το κλείσιμο της βραδιάς έγινε με ένα πρωτότυπο τρόπο, ακούγοντας ένα τραγούδι από τα ηχεία και βλέποντας τους μουσικούς να στέκονται στις θέσεις τους ακίνητοι σαν σε προσευχή. Το κοινό όμως τους καλούσε για ένα ακόμα live κομμάτι. Και να τους πάλι στις θέσεις, που ήταν επί 3 ώρες, για ένα ακόμα τελευταίο τραγούδι. Ένα τραγούδι, που σήκωσε και τους καθισμένους μετά από παρότρυνση του Δημήτρη Ζερβουδάκη. Έπειτα ο ίδιος, η Σοφία Γεωργαντζή και οι μουσικοί, που τους συνόδευαν, εγκατέλειψαν και πάλι την σκηνή. Έτσι έφθασε στο τέλος της μια υπέροχη μουσική βραδιά γεμάτη με γέλιο και όμορφες μελωδίες. Μια βραδιά για να θυμάσαι και την επόμενη μέρα.


Δείτε videos από την εμφάνιση του Δημήτρη Ζερβουδάκη με την Σοφία Γεωργαντζή στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, το Σάββατο 05/10/2013.

Video: evart.gr

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.