Ένα παραμύθι δίχως τέλος…

Ο Σταυρός του Νότου Plus μας έφερε πάλι κοντά του. Αυτή τη φορά για να έναν καλλιτέχνη, που όλοι τον γνωρίζουμε για την ευαισθησία του και για τον τρόπο του να μας κάνει να νιώθουμε τον έρωτα σε όλο του το μεγαλείο. Ο Ορφέας Περίδης λοιπόν πήρε την κιθάρα του και τους μουσικούς του και έκανε το χώρο του Plus να λιώνει από αγάπη.

Το πρόγραμμα λιτό και όμορφο, με την φωνή του καλλιτέχνη, που είναι πάντα τόσο ήρεμη και τόσο οικεία, να γεμίζει κάθε γωνιά του μαγαζιού με τραγούδια από όλες τις εποχές. Με επιλεγμένες δουλειές από το '93 από το δίσκο «Αχ ψυχή μου φαντασμένη» μέχρι και το '11 με το «Ονειροπόλων μόχθοι» μας ταξίδεψε σε ένα παραμυθένιο κόσμο, κάτι το οποίο θα συνεχίσει να κάνει για λίγες ακόμα Παρασκευές.

Όλα ξεκίνησαν με τον Ορφέα να μας τραγουδάει το «ρεμάλι πατέρα». Συνέχισε με το ίδιο ύφος, σα να λέει ιστορίες διδακτικές, με τους στίχους από το ποίημα του Τέλλος Άγρα «διψάς του στίχου πουλί, της ξενιτιάς τ' αγέρι μα ο κόσμος έχει ξενιτιές κι ο κόσμος δεν τις ξέρει…» και το «όλο βιολέτες στόλισα» σε στίχους του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Τιμήσαμε το Θανάση Παπακωνσταντίνου με την «ομίχλη» και το «πέρασμα» και περάσαμε στα παλιά και αγαπημένα όπως το «αχ να σε βρω», το «παραμύθι» και το «για που το 'βαλες καρδιά μου». Ακούσαμε τραγούδια, που σιγοτραγουδάμε ακόμη και σήμερα, διαχρονικά, με την δική του ιστορία το καθένα και τον δικό του πόνο σαν τη «φωτοβολίδα» ή το «υλαγιαλή».

Η γαλήνη, που σου βγάζει ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης, είναι πρωτοφανής. Είναι σα να θέλει να εξωτερικεύσει τον καλό εαυτό όλων μας. Ένας μουσικός με ψυχή και έντονα συναισθήματα, ένας ραψωδός, που ξεχωρίζει για την απλότητα αλλά και την ταπεινοφροσύνη. Με το «ζηλεύει η νύχτα», «Θέλω να μένω μόνος μου», το «τρέχα τρένο φορτωμένο» αλλά και το «κάτι μου κρύβεις», το «γιατί πολύ σ αγάπησα» και το «φεύγω» θυμηθήκαμε και ξαναζήσαμε το παρελθόν μας. Πονεμένοι έρωτες, πληγωμένοι εγωισμοί, αλλά και αναμνήσεις, που έχουν η καθεμιά το δικό τους ιστορικό, έκαναν την εμφάνιση τους.

Στην σκηνή εμφανίστηκε κάποια στιγμή και μια γυναίκα, που έχει αφήσει στο ελληνικό πεντάγραμμο το στίγμα της, η Έλενα Κυρανά, που μας τραγούδησε λίγο Χατζιδάκι και εξαφανίστηκε σα νεράιδα από το οπτικό μας πεδίο.

Όλα τα παραμύθια, λένε, έχουν καλό τέλος. Δε θα μάθουμε ποτέ αν είναι αλήθεια. Το τέλος στο πρόγραμμα ήρθε όμορφα πάντως με το «καμίνι», ένα παλιό ζεμπέκικο. Ήταν ένα βράδυ, που η μαγεία περιπλανιόταν στον αέρα και όλος ο κόσμος έφυγε ευχαριστημένος και γεμάτος από αυτό το ταξίδι, που τον πάει όλο και πιο κοντά στην καρδιά του…

Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από την εμφάνιση του Ορφέα Περίδη στον Σταυρό του Νότου Plus.

Video: EvArt.gr

• Ο Πέτρος Συνοδινός και ο Νίκος Καλλίνης στο Cabaret Voltaire
• "Όλο τον Κόσμο Γύρισες" Ο Γιάννης Κούτρας και ο Απόστολος Ρίζος ερμηνεύουν Νίκο Καββαδία στο Άνοδος Live Stage