Dragon Rock Opera

Κάποτε ήταν ένας Ιππότης...

Ένας επαγγελματίας ήρωας  ιππότης αποφασίζει ότι πρέπει να σκοτώσει τον δράκο, που τυραννάει μια ολόκληρη ακριτική πόλη εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Μέσα από την συνεργασία του Helix Action Theatre με την La Compagnie Malabar από την Γαλλία, το Teatr Biuro Podrozy από την Πολωνία, το Puppet Theatre από την Βουλγαρία και το Prisma Centre for Development Studies από την Ελλάδα δημιουργήθηκε η Ροκ Όπερα με τίτλο «Dragon».

Τα βράχια στο θέατρο του Βύρωνα φιλοξένησαν τους υπότιτλους της παράστασης, καθώς οι διάλογοι του έργου είναι στα αγγλικά, και τον κόσμο, που έσπευσε να παρακολουθήσει αυτό το θέαμα κατά το τριήμερο 19, 20 και 21 Σεπτεμβρίου.

Το παραμύθι, που σκηνοθέτησε ο Νίκος Χατζηπαπάς σε λιμπρέτο της Χριστίνα Παγκουρέλη, ήταν ένας πλούσιος συνδυασμός μουσικής, τραγουδιού, χορού, θεάτρου, εντυπωσιακών ακροβατικών, ξυλοπόδαρους, μαριονετών και πολλών εφέ. Οι ερμηνείες ήταν πολύ καλές και φάνηκε να έχει γίνει μια αρκετά προσεγμένη δουλειά σ’ όλα τα επίπεδα.

Βασικοί ήρωες του παραμυθιού είναι ο Λάνσελοτ (Κρατερός Κατσούλης), η Έλσα (Μαρίνα Σάττι), ο δράκος (Νικόλαος Καραγκιαούρης), ο δήμαρχος (Γιάννης Σιαμσιάρης) και ο γάτος που μιλάει (Αντώνης Πασβάντης).

Η παράταση ξεκινάει με τους ξυλοπόδαρους να τραγουδούν ότι είναι οι φύλακες της πόλης, εντυπωσιάζοντας μας τόσο με τις επιδεξιότητες τους όσο και με τις πανοπλίες τους, βάζοντας μας κατ ευθείαν στο κλίμα της εποχής. Αμέσως μετά εξαφανίζονται και εμφανίζεται στην σκηνή ο Λάνσελοτ, ένας ιππότης του δρόμου με την μηχανή του, ευδιάθετος και αυτάρεσκος. Μαζί του είναι και ο γάτος, ο οποίος του εξηγεί ότι ο δράκος φέτος αποφάσισε πως θέλει την όμορφη κόρη του αρχιφύλακα και ο λαός έχει αρχίσει να θρηνεί το κακότυχο κορίτσι. Κάπως έτσι αρχίζουν όλα…

Ο ευγενικός, πεισματάρης, μα πάνω απ’ όλα φιλόδοξος ήρωάς μας,  όπως θα είναι σωστό να τον χαρακτηρίσουμε τελικά, ζητάει από τον δράκο να δώσουν μια μάχη μεταξύ τους ώστε να σωθεί η Έλσα, που δεν αργεί να κάνει την εμφάνισή της.  Ο Λάνσελοτ την ερωτεύεται με την πρώτη ματιά και δεν χάνει καιρό για να της το δείξει. Εκείνη χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να τον εμποδίσει να γίνει αυτή η μάχη. Όταν ο δράκος όμως της ζητάει να σκοτώσει τον ιππότη για χάρη της δικής της ζωής, ώστε με αυτόν τον τρόπο να υπάρξει ένα θύμα και όχι δυο, η πρωταγωνίστρια μπαίνει στον πειρασμό. Οι τύψεις όμως και τα συναισθήματα για τον ιππότη της δεν την αφήνουν και έτσι η μάχη δεν αποτρέπεται.

Την αρχή  κάνουν οι ξυλοπόδαροι με τον χάρτινο «δράκο»,  που είναι εξοπλισμένος με πυροτεχνήματα και καπνούς και μετέπειτα ο Λάνσελοτ μαζί του. Το καλό γιά άλλη μια φόρα θριαμβεύει αλλά με  τίμημα να τραυματιστεί θανάσιμα (ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε) ο Λάνσελοτ. Πάντα υπάρχει εξάλλου ένα αντίτιμο για όλες τις επιλογές των ανθρώπων και ο καθένας πρέπει να είναι έτοιμος να πληρώσει για τα δικά του λάθη.

Τα ηχητικά και οπτικά εφέ κατά τη διάρκεια της μάχης ήταν εξαιρετικά.

Ο θρήνος της Έλσας για τον χαμό του αγαπημένου της, που ακολουθεί, είναι σπαραχτικός σε σημείο που πλέον στην «πραγματική ζωή» η Μαρίνα μας ανατρίχιασε όλους, με τις φωνητικές και υποκριτικές της ικανότητες. Η ζωή όμως συνεχίζεται και η παράσταση το ίδιο…

Όσο λοιπόν ο λαός είναι ευάλωτος, ο δήμαρχος παίρνει την εξουσία, που τόσο αποζητούσε, και σαν  νέος τύραννος- ευεργέτης αποφασίζει το γάμο της Έλσας και του γιου του. Τα φαινόμενα όμως μερικές φορές απατούν… και ο Λάνσελοτ τελικά είναι ακόμα ζωντανός! Ο μηχανόβιος ιππότης εμφανίζεται ξανά και κλέβει την παράσταση αλλά και το κορίτσι. Βάζει τα πράγματα στην θέση τους και υπόσχεται χαρά και ηρεμία στον κόσμο.

Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται… Θα χει happy end ή η δόξα θα κάνει ακόμα και τον καλό ιππότη μας να χάσει τον έλεγχο και να μεταμορφωθεί και αυτός σε ένα τέρας; Εξάλλου μην ξεχνάμε πως είναι κι αυτός ένας άνθρωπος. Περίεργο είδος. Σε όποια εποχή κι αν το δούμε, ερωτευόμαστε, παλεύουμε και ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον χωρίς τέρατα και δράκους. Μα τελικά πάντα υπάρχουν, είτε γεννιούνται έτσι είτε γίνονται στην πορεία. Βέβαια κάποιοι, ό,τι κι αν γίνει, δεν μπαίνουν ποτέ στον πειρασμό αυτής της μεταμόρφωσης.

Με αυτές τις σκέψεις και γεμάτοι από όμορφους ήχους και εικόνες αφήσαμε το Θέατρο Βράχων και επιστρέψαμε σιγά σιγά στον πραγματικό κόσμο. Ήταν μια ωραία βραδιά και μια παράσταση που αξίζει να τη δουν μικροί και μεγάλοι.

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.