Δεν είναι όλα «Συμπτώσεις»...

Το τραγούδι είναι σαν ένα ρούχο. Πρώτος κανόνας: εσύ φοράς το ρούχο και όχι το ρούχο εσένα. Δεύτερος κανόνας: τα κλασικά κομμάτια πότε δε φεύγουν από τη μόδα. Είναι κάτι που διαπιστώνεις με τον καιρό και έπειτα το επιβεβαιώνεις σε κάθε ευκαιρία. Έτσι έγινε και το βράδυ της Παρασκευής 10/1 στο Cabaret Voltaire στο Μεταξουργείο, που φιλοξένησε τον Πέτρο Συνοδινό και το Νίκο Καλλίνη.

Ο χώρος ήταν κατάμεστος από κόσμο κάθε ηλικίας. Για να είμαι ειλικρινής ήταν κάτι το οποίο δεν περίμενα, με χαροποίησε δε ιδιαιτέρως αυτή η ανταπόκριση. Είναι αρκετά όμορφο να βλέπεις την ανυπαρξία του χάσματος των γενεών, που δημιουργεί μια τέχνη, στην προκειμένη περίπτωση η μουσική, τόσο κάτω όσο και πάνω στην σκηνή.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με τις «Συμπτώσεις» του Πέτρου Συνοδινού. Συνέχισε με τραγούδια από παλιότερες και καινούριες δουλειές δικές του και του Νίκου Καλλίνη, καθώς και από τη μουσική ταινία του Γιώργου Πολυμενάκου, «Το τελευταίο πέρασμα», στην οποία συμμετέχουν οι δύο καλλιτέχνες. Με το μικρόφωνο να ανήκει μία στον ένα και μία στον άλλο και σε πολλά σημεία να το το μοιράζονται ακούσαμε κομμάτια όπως το «χάρισμά σου», «έρωτας πόλη μυθική», «άνθρωποι και άγγελοι», «οι φίλοι ξεμακρύνανε», «το λάθος», «μη με ρωτάς», «βράδια βροχερά» , «τα λόγια κομμάτια», «τα χρώματα» και άλλα.

Ο Πέτρος Συνοδινός και ο Νίκος Καλλίνης είχαν συντροφιά τους τις κιθάρες τους και το Δημήτρη Αιγινίτη, που τους συνόδευε στη φωνή και έπαιζε κρουστά. Στο τέλος του πρώτου μέρους και στην αρχή του δεύτερου ανέβηκαν στην σκηνή και δύο νέα πρόσωπα στο χώρο της μουσικής, που κέρδισαν το ενδιαφέρον του κοινού. Η αρχή έγινε με τη Μαρία Σαχπασίδη, που τραγούδησε το «Hallelujah» του Leonard Kohen και το «τι έχω να χάσω» σε μουσική του Νίκου Καλλίνη και στίχους του Τάσου Βουγιατζή, που ανήκει σε προσωπική της δουλειά. Ακολούθησε η Σαββέρια Μαργιολά για να αναρωτηθει «σε ποια θάλασσα αρμενίζεις» και να μας μιλήσει για τη «γυάλινη αγάπη».

Στο πρόγραμμα πήραν θέση και ενδιαφέρουσες συνάμα καλαίσθητες διασκευές, όπως το «είσαι ό,τι έχω», «τα χειμωνιάτικα μπαρ» και το «μια γυναίκα». Ιδιαίτερη και πολύ καλή εντύπωση προκάλεσε η διασκευή του ρεμπέτικου τραγουδιού «Πέντε μάγκες στον Περαία», που το ακούσαμε σε μια πιο μπλουζ εκδοχή.

Η βραδιά κύλησε με όμορφους στίχους και μελωδίες, που ταξίδεψαν την σκέψη μας. Ακούσαμε τραγούδια, που εν τέλει μας είχαν λείψει, και άλλα, που κάποιοι ακούσαμε για πρώτη φορά αλλά τα αφήσαμε να μας παρασύρουν στο ρυθμό τους. Σε μια ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα, έφθασε στο τέλος ένα live, που συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτά που θέλεις να ξαναπάς. Ευχόμαστε λοιπόν να επαναληφθεί…

Δείτε φωτογραφίες από το live του Πέτρου Συνοδινού και του Νίκου Καλλίνη

Ακούστε τα τραγούδια «Έρωτας Πόλη Μυθική» και «Τα χρώματα» από το live του Πέτρου Συνοδινού και του Νίκου Καλλίνη.

Video: EvArt.gr

• "Γκαγκαντίν - Οι γενναίοι της νύχτας" στην Ακτή Πειραιώς
• Ο Ορφέας Περίδης στο Σταυρό του Νότου Plus