Γιάννης Χαρούλης

"Βάστα, καρδιά μου, βάστα"

Τι να πει κανείς και τι να πω κι εγώ γι αυτόν τον άνθρωπο, τον τραγουδιστή, τον ερμηνευτή, το κοπέλι απ’ την Κρήτη, το Γιαννιό, τον Γιάννη, τον Χαρούλη;

Τι να πω γι' αυτή τη φωνή, που ζεσταίνει και την πιο κρύα καρδιά και μαλακώνει και την πιο σκληρή; Που ξεσηκώνει και τον πιο μαλθακό και τιθασεύει τον πιο ατίθασο; Που δεν μπορεί να μη δώσει ουσία ακόμα και στον πιο κενό άνθρωπο; Που δεν μπορεί να μην προκαλέσει συναισθήματα και συγκίνηση ακόμα και στον πιο αδιάφορο άνθρωπο; Τι να πω γι αυτή τη φωνή που σε μαγεύει, σε παρακινεί, σε εμπνέει; Μια φωνή γεμάτη ρυθμό και μελωδία, που ακόμα και στο acapella σου προκαλεί ρίγος και σε καθηλώνει.

Τι να πω γι αυτόν τον  άνθρωπο, που ακόμα και στις πιο λυπητερές μελωδίες  μπορεί να χαμογελάει και να ωθεί και ‘σένα σ’ ένα χαμόγελο; Που ακόμα και στους πιο μοναχικούς στίχους, η φωνή του γίνεται χάδι, γίνεται αγκαλιά, που σε τυλίγει και δεν υπάρχει μοναξιά, ούτε η θλίψη που απορρέει απ’ αυτή; Παρά μονάχα νοιώθεις γεμάτος, νοιώθεις ολόκληρος!

Κι αν όλα μοιάζουν όμορφα ξανά είναι γιατί μια φωνή έρχεται να φωτίσει το μαύρο του ουρανού… Καινούρια μέρα με χρώματα ζεστά ξημερώνει! Η άνοιξη ήρθε!

Η Δευτέρα και η Τρίτη έγιναν μέρες αγαπημένες και για ακόμα μια φορά μας βρίσκει η νύχτα στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου. Ο χώρος είναι ασφυκτικά γεμάτος από κόσμο, ενθουσιασμό και ανυπομονησία! Η ανυπομονησία καταλαγιάζει και ο ενθουσιασμός, συνοδευόμενος από πλατιά χαμόγελα, εντείνεται γύρω στις δέκα. Είναι η στιγμή που ο Γιάννης Χαρούλης εμφανίζεται στην σκηνή παρέα με την μπάντα του. Ο κόσμος παραμερίζει την σκέψη ότι είναι στριμωγμένος και γίνεται ένα. Η βραδιά ξεκινάει και η ατμόσφαιρα πιάνει υψηλές θερμοκρασίες από τον πρώτο ήχο, την πρώτη λέξη, τα πρώτα λεπτά!

Ο Γιάννης και οι μουσικοί του φτιάχνουν ένα πρόγραμμα, όπου έντεχνα (όπως είθισται να τα λέμε) ροκ, λαϊκά, πραδοσιακά, ρεμπέτικα και, φυσικά, κρητικά τραγούδια συναντώνται,  δημιουργώντας συνεχείς και ευχάριστες εναλλαγές τόσο στον ήχο όσο και στη διάθεση. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ακούς τον Γιάννη να ερμηνεύει τραγούδια δικά του, από τις «μαγγανείες» και παλιότερα, τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου, του Μάλαμα, του Ξυλούρη, του Θηβαίου, του Άσιμου, του Σαββόπουλου, της Σωτηρίας Μπέλλου, του Μανώλη Μητσιά, του Ψαραντώνη, των Χαΐνηδων και άλλων.

Παραχωρεί για λίγο το μικρόφωνο στον Παύλο Συνοδινό, ο οποίος τραγουδάει τον «Ένα μικρό λαό», και στον Κωνσταντή Πιστιόλη, που μας πάει μέχρι την Ήπειρο. Ο Χαρούλης καλεί στην σκηνή και τραγουδιστές, που βρίσκονται ανάμεσα στο κοινό. Η Μαρία Παπαγεωργίου, η Ματούλα Ζαμάνη, ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, η Μαρίνα Δακανάλη, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Απόστολος Ρίζος ήταν εκεί τις φορές που ήμασταν και εμείς, δέχθηκαν το κάλεσμα του Γιάννη και βρέθηκαν μαζί του στην σκηνή. Την τελευταία φορά ήταν εκεί και ο αδελφός του Γιάννη, ο Γιώργος, που τον συνόδευσε παίζοντας τύμπανα, και ο πατέρας του, ο  Μανόλης Χαρούλης, που έπαιξε λύρα.  

Εκτός απ’ την αρχή του δεύτερου προγράμματος, που ο Χαρούλης μένει μόνος του στην σκηνή, το υπόλοιπο βράδυ την μοιράζεται με τους μουσικούς του. Ο αεικίνητος Κωνσταντής Πιστιόλης στα πνευστά σε «τρελαίνει» και ο γνωστός σε όλους και αγαπητός  Πάνος Τόλιος τα δίνει όλα στα τύμπανα. Ο Μιχάλης Πορφύρης σε μαγεύει στο τσέλο και ο Παύλος Συνοδινός κάνει θαύματα στην κιθάρα. Όλοι μαζί, τέλος, συνοδεύουν το λαούτο του Γιάννη και δίνουν ακόμα πιο πολύ χρώμα και ένταση στη φωνή του! Η ατμόσφαιρα άλλοτε πιο εύθυμη και  άλλοτε  γεμάτη με σκέψεις και συναισθήματα είναι το λιγότερο μαγική! Και ο κόσμος, που μεθάει απ’ αυτήν και απ’ τα ποτά που γεμίζουν και ξαναγεμίζουν τα ποτήρια, συμμετέχει με τραγούδι, παλαμάκια και έρχεται στον χορό!

Όπως όλα τα ωραία, όμως, έτσι κι αυτή η βραδιά φθάνει στο τέλος της... Όλο το βράδυ ένοιωθες σαν να είσαι στο πιο μαγικό μέρος (αφήνω τη φαντασία του καθενός να το ορίσει!) και η  επόμενη μέρα σε βρίσκει ιπτάμενο. Με τα πόδια να πατάνε στον ουρανό  βολτάρεις τόσο κοντά στον ήλιο, που η θερμότητα ζεσταίνει μέχρι και την ψυχή σου! Πώς να μη θέλεις «κι άλλο κι άλλο»;! Τι να πω για όποιον δεν έχει δει τον Χαρούλη; Ότι δεν αξίζει να πάει; Και βέβαια αξίζει!  Τι να πω για όσους έχουμε βρεθεί εκεί; Ότι δεν άξιζε που ήμασταν; Και βέβαια άξιζε! Κλείνω με την ευχή να ‘μαστε όλοι καλά να ξανανταμώσουμε σε τέτοιες στιγμές..

Υ.Γ. Ευτυχώς οι εμφανίσεις του Χαρούλη πήραν παράταση μέχρι τις 23/04 και οι συναντήσεις μας θα είναι περισσότερες!!!

 

Φωτογραφίες: Εύα Θεοχάρη από Music Photos & Γιάννης Μαργετουσάκης ( Yiannis Margetousakis Photography )

Video: Kostas Scrom

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.