Ocean Wisdom Live @ Passport Κεραμεικός

Έφτασε εκείνη η αμήχανη στιγμή που θα πρέπει να γράψω για μια συναυλία που, ενώ την περίμενα πώς και πώς (ειδικά μετά την αναποδιά που έτυχε και αναβλήθηκε η εμφάνιση του Ocean Wisdom, στις 17 Σεπτεμβρίου), δε μου άρεσε και, για να είμαι ειλικρινής, δεν την ευχαριστήθηκα. Όχι γιατί δεν ήταν καλός ο Ocean, ή και ο Contantine the G ακόμα, αλλά γιατί χαντακώθηκαν αμφότεροι από την αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο χώρο - ελλείψει εξαερισμού και κλιματισμού, από τον κακό ήχο και από την ελάχιστη ώρα που διήρκεσε το Live.

Κι αν το τελευταίο το προσπερνάς με λίγη καλή θέληση και με ένα καλό, ποιοτικό Live, τα άλλα δύο είναι αρκετά για να χαλάσουν τελείως και όρεξη και διάθεση. Ο κόσμος ήταν πολύς (που το λες και θετικό όταν μπορεί ο χώρος να διαχειριστεί τον αριθμό), η θερμοκρασία υψηλή, η κάπνα ανυπόφορη και ο ήχος αλλοιωμένος. Οι δε συνεχόμενες διακοπές κατά τη διάρκεια των κομματιών, εσκεμμένες ή μη, προσωπικά με χάλασαν και με κούρασαν. Όπως και να 'χει, όμως, οι εμφανιζόμενοι είναι δύο πολύ καλοί MCs και προτιμώ να εστιάσω σ’ αυτό.

 

Constantine the G Live @ Passport Κεραμεικός

 

Κάποτε ρώτησα ένα καλό μου φίλο, rapper ο ίδιος και φανατικός οπαδός του είδους, ποιο από τα δύο προτιμάει: το βρετανικό ή το αμερικάνικο rap. Μου απάντησε ότι η ερώτηση είναι αφελής και ότι ο ίδιος δε μπορούσε να κάνει μια τέτοια επιλογή. Άρχισε να το σκέφτεται, όμως, και ύστερα από λίγο έδωσε δειλά δειλά μια απάντηση... «Καλοί κι οι Άγγλοι, αλλά οι αμερικάνικες παραγωγές δεν υπάρχουν». Η αλήθεια είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που παρακολουθούν την αγγλόφωνη rap σκηνή, δεν το σκέφτονται και πολύ για να επιλέξουν ανάμεσα στα δύο. Εγώ, αντίθετα, παρ' ότι αναγνωρίζω το μεγαλείο της αμερικάνικης Hip Hop σκηνής, τόσο σε επίπεδο παραγωγών όσο και σε επίπεδο προσωπικοτήτων, θα τολμήσω να επιλέξω το βρετανικό rap. Και μη βιαστεί κανείς να πει ότι δεν υπάρχει σύγκριση. Εκ των πραγμάτων, υπάρχουν διαφορές. Τόσο σε επίπεδο εκφοράς του λόγου (άρα και σε επίπεδο στίχου), αλλά και παραγωγής και γενικότερης αισθητικής (θα επανέλθω αναλυτικότερα επ’ αυτού σε άλλο κείμενο).

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι έχω μια τάση, λόγω και των επιρροών από τον φιλικό μου περίγυρο (πχ. Phi Life Cypher, Poisonous Poets, Lowkey, Foreign Beggars, Rhyme Asylum, Roots Manuva και πάει λέγοντας...), αλλά στην περίπτωση του Ocean Wisdom, προσωπικά, βρήκα αυτό το τεράστιο ταλέντο που έψαχνα στο road rap. Ο πιτσιρικάς από το Brighton, με έναν και μοναδικό – προς το παρόν – δίσκο (Chaos 93', 2016) έχει καταφέρει ήδη να τραβήξει τα βλέμματα και την προσοχή πάνω του. Και όχι άδικα... Και όχι τυχαία, βέβαια, συνεργάστηκαν μαζί του στον πρώτο του κιόλας δίσκο, ονόματα όπως οι Foreign Beggars και Darren Kandler (Klashnekoff), The Four Owls, Baxter, Dirty Dike, Scissortongue και Jam Baxter, Lunar C και Remus.

 

ocean wisdom live @ passport κεραμεικός

 

Ο Ocean έχει ενέργεια, έχει στυλ απολύτως προσωπικό, παίζει ανάμεσα στα μουσικά είδη, παίζει με τους στίχους και την αγγλική γλώσσα, έχει μια απίστευτη λεκτική επιδεξιότητα (αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό του για το οποίο το κοινό στη συναυλία τον αποθέωσε). “Who’s ready for some hip hop tonight?” και ευτυχώς ήμασταν όλοι! Δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο κομμάτι του· τον δίσκο τον λάτρεψα και, εδώ και κάποιους μήνες, τον έχω απλά στο replay. Γιατί τον Ocean τον θαυμάζω. Και μου αρέσει. Πολύ! Από το Walkin’ και το Splitting the Racket (κομματάρα με μουσικές από Cypress Hill, Run DMC και Νas), μέχρι το Devilish και το Real Smooth, o δίσκος τα σπάει, και δικαιολογεί το χαρακτηρισμό που του αποδόθηκε από γνωστό βρετανικό site: “FUCKING BRILLIANT”!!! So, Ocean Wisdom, are you real, are you fake, are you fucking imaginary?

Για τον G δεν έχω και πολλά να πω. Η αλήθεια είναι ότι δεν τον ακούω φανατικά. Πρώτη φορά τον άκουσα στο κομμάτι Rumors, με το Sadoma. Μου άρεσε. Η φωνή του είναι πολύ καλή και το flow του επίσης. Γεννημένος στον Καναδά όντας, χειρίζεται άψογα και τον αγγλικό στίχο. Το hip hop κοινό τον γουστάρει, αποδεδειγμένα. Τον γούσταρε και στη συναυλία. Και του το έδειξε. Εγώ κρατάω μια πισινή, γιατί με προβληματίζει λίγο το gangsta στοιχείο στα κομμάτια του.
Συνοψίζοντας, ήταν μια συναυλία που, αν δεν αποζημίωναν οι καλλιτέχνες με την εμφάνισή τους το κοινό, θα πήγαινε άπατη.

 

ocean wisdom live @ passport kerameikos

 

Υ.Γ. Δεν είναι στο στυλ μου να γράφω πάντα τα καλύτερα για να μην κακοκαρδίσω κανέναν. Η προσωπική μου γνώμη είναι πως ο χώρος που φιλοξένησε τη συναυλία απέτυχε. Κι αν στην περίπτωση του Merkules αρκέστηκα σε ένα απλό υστερόγραφο, τώρα δε μπορώ να το προσπεράσω ξανά γιατί ήταν, πραγματικά, too much. Κρίμα γιατί αναγκάστηκε κι ο Ocean να χαλάσει το outfit...

Y.Γ.2. Για τον φίλο, τον τόσο αγαπημένο, που έδωσε και το παρόν στη συναυλία, το ρεφρέν από το κομμάτι του Ocean, Gone· για να μην ξεχάσει ούτε τη συζήτησή μας, ούτε κάτι από τα σημαντικά._

 

Φωτογραφίες: Δήμητρα Σαρλά

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.