Σίγουρα το κοινό είναι απαιτητικό και αυτό είναι το σωστό. Κι εγώ όταν θα αγοράσω ένα δίσκο ή θα πάω σε ένα live, είμαι απαιτητικός.

λέει στην Εύη Κουκά ο Κωνσταντίνος Νάρης

Ο Κωνσταντίνος Νάρης γεννήθηκε στη Λάρισα αλλά μεγάλωσε στην Κοζάνη. Δηλώνει Κοζανίτης λοιπόν, καθώς από εκεί έχει όλες τις αναμνήσεις του. Ξεκίνησε να γίνει ηθοποιός αλλά τον κέρδισε η αγάπη του για το τραγούδι. Έφθασε έτσι να κυκλοφορήσει πριν λίγο καιρό την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τέρμα: η καρδιά». Ένας δίσκος που είναι ανεξάρτητος και περιέχει πέντε τραγούδια σε ευρωπαϊκό ήχο και ελληνικό στίχο. Τον συναντήσαμε στο καφέ ''Γιασεμί'' στην Πλάκα, όπου είχαν γίνει και τα γυρίσματα για το τραγούδι «τα σπίτια». Σεμνός, τελειομανής με τη δουλειά του, μίλησε για την πορεία του μέχρι τώρα, για τον δίσκο που κυκλοφόρησε και για τις μελλοντικές του εμφανίσεις.

Ξεκίνησες να γίνεις ηθοποιός αλλά σε κέρδισε τελικά το τραγούδι. Πως έγινε αυτό;

Κ.Ν. :  Ναι, ξεκίνησα να γίνω ηθοποιός. Μου άρεσε πάρα πολύ, αν και αυτό που αγαπούσα περισσότερο ήταν το να τραγουδάω. Μάλλον το να ασχοληθώ με το θέατρο ήταν ένας έμμεσος τρόπος για να πάω προς το τραγούδι. Το σκέφτομαι έτσι με τον καιρό. Δεν είχα μπει στη διαδικασία να το σκεφτώ τότε. Ξεκίνησα λοιπόν να κάνω κάποια σεμινάρια  στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, όπου ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια η Νανά Νικολάου. Με βοήθησε πάρα πολύ και μου γνώρισε και τον ηθοποιό  Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο για να με βοηθήσει στο τραγούδι. Σ ένα μάθημα, που κάναμε για να δώσω εξετάσεις στη δραματική σχολή, τραγούδησα και μου είπε ότι έχω μια ωραία φωνή, παραπάνω απ’ όσο πρέπει για τη σχολή. Εκεί λίγο ενθουσιάστηκα για πρώτη φορά, γιατί ναι μεν τραγουδούσα αλλά μόνο σε φίλους, όχι σε κοινό. Στο ωδείο έκανα μόνο κιθάρα. Παρ’ όλο που ήθελα να κάνω και μαθήματα φωνητικής, δεν έκανα. Ντρεπόμουν. Τέλος πάντων, τότε ξεκίνησα να το παίρνω πιο σοβαρά και τελικά δεν έδωσα ποτέ εξετάσεις για τη δραματική και άρχισα να ασχολούμαι από τότε με το τραγούδι.

Αν σου έλεγε τώρα κάποιος να συμμετέχεις σε μια παράσταση, θα το έκανες;

Κ.Ν. : Ε, δεν θεωρώ ότι είμαι καλός. Το γεγονός ότι έχω κάνει πέντε σεμινάρια υποκριτικής, δε σημαίνει ότι παίζω και θέατρο. Το να μπω στη διαδικασία να μάθω, μπορεί να το κάνω κάποια στιγμή. Αλλά δεν θα έλεγα ότι τώρα μπορώ να παίξω. 

Νέος στο χώρο της μουσικής. Πόσο φιλόξενος είναι αυτός ο χώρος για τους νέους καλλιτέχνες και πόσο απαιτητικό θεωρείς ότι είναι το σημερινό κοινό;

Κ.Ν. : Έχω περάσει από διάφορες φάσεις. Υπάρχουν περίοδοι που λέω ότι δεν είναι καθόλου φιλόξενος, δεν υπάρχει ανοιχτή πόρτα, δεν μπορώ καν να μπω στον χώρο. Υπάρχουν περίοδοι που το βλέπω πιο αισιόδοξα και ότι είναι όλα ανοιχτά. Τώρα κάνω ένα τεστ να δω τι ισχύει από τα δύο, αν δηλαδή είναι ανοιχτός ή κλειστός ο χώρος. Προφανώς όσον αφορά στις δισκογραφικές, ο χώρος είναι σίγουρα κλειστός για ένα νέο καλλιτέχνη. Βέβαια θα μ’ ενδιέφερε αυτό, αν δεν είχα βγάλει ένα δίσκο. Από την στιγμή που το έχω κάνει έχω πάει στο επόμενο βήμα, στο κατά πόσο είναι ο κόσμος ανοιχτός να δεχτεί ένα νέο καλλιτέχνη. Σίγουρα το κοινό είναι απαιτητικό και αυτό είναι το σωστό. Κι εγώ όταν θα αγοράσω ένα δίσκο ή θα πάω σε ένα live, είμαι απαιτητικός. Μέχρι στιγμής πάει καλά αλλά νομίζω ότι θα φανεί περισσότερο την περίοδο των live εμφανίσεων. 

Τέρμα: η καρδιά, η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά. Τι θα ακούσει κάποιος σε αυτόν το δίσκο; Ποιοι συντέλεσαν για να ολοκληρωθεί;

Κ.Ν. : Ο δίσκος, που έχω κυκλοφορήσει, είναι σχεδόν ανεξάρτητος. Εννοώ ότι δεν ανήκει σε μια δισκογραφική εταιρία. Υπάρχει απλά μια συμφωνία με μία εταιρία διανομής. Όλη η άλλη προώθηση του δίσκου γίνεται με άλλο τρόπο. Σε αυτό τον δίσκο θα ακούσει κάποιος πολύ όμορφες μελωδίες, από το ομότιτλο τραγούδι, που είναι ένα τάνγκο μέχρι άλλους ευρωπαϊκούς ήχους. Αυτό οφείλεται στον Γιώργη Χριστοδούλο , που έχει κάνει τη μουσική και την ενορχήστρωση σε όλα τα τραγούδια. Αυτός ήταν και ο λόγος που συνεργαστήκαμε γιατί ήθελα κι εγώ να έχει αυτό τον ήχο. Νομίζω ότι μου ταιριάζει πολύ. Οι στίχοι σε δύο τραγούδια είναι του Σταύρου Σταύρου, σε ένα του Νίκου Μωραίτη, σε ένα του Διαμαντή Γκιζιώτη και σε ένα του Χρίστου Παπαδόπουλου. Είναι ένα μίνι άλμπουμ δηλαδή με πέντε τραγούδια.

Τι σε τραβάει περισσότερο σε ένα τραγούδι; Η μουσική ή ο στίχος;

Κ.Ν. : Στο πρώτο άκουσμα δίνω περισσότερη σημασία στη μουσική. Αν όμως στον στίχο υπάρχει κάτι πολύ δυνατό θα το προσέξω εξίσου. Μπορεί το δυνατό να είναι πολύ καλό ή πολύ κακό. Αν είναι κάτι πολύ άσχημο, θα επικεντρωθώ σ’ αυτό και δε θα μπω καν στη διαδικασία να ακούσω τη μουσική. Στα δικά μου τραγούδια σε κάποια έχει επιλεγεί πρώτα η μουσική και μετά ο στίχος και σε κάποια το αντίστροφο. Για παράδειγμα  στο τραγούδι «τα σπίτια» είχε γραφτεί πρώτα η μουσική. Βέβαια σε αυτά που τραγουδάω με ενδιαφέρουν και τα δύο. Δε βάζω σε δεύτερη μοίρα τον στίχο. Σαν ακροατή όμως θα με κερδίσει ένα τραγούδι πρώτα από τη μουσική χωρίς να είναι απόλυτο αυτό, όπως είπα.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;

Κ.Ν. :  Όταν ήμουν μικρός, στο σπίτι μας ακουγόταν πολύ νέο κύμα. Η Καίτη Χωματά για παράδειγμα η οποία ήταν και η αγαπημένη της μητέρας μου και έτυχε να συνεργαστούμε αργότερα. Ακούγονταν όμως και πιο λαϊκή μουσική, όπως Στέλιος Καζαντζίδης, Βίκυ Μοσχολιού κ.α.. Τότε δεν τα εκτιμούσα. Σήμερα όμως εκτιμάω πολύ για παράδειγμα τη Βίκυ Μοσχολιού. Πως αλλάζουνε τα πράγματα και τα ακούσματα! Στην πορεία άκουσα  Μίκη Θεοδωράκη και Μάνο Χατζιδάκι, που διδάχτηκα και στο ωδείο. Έχω ακούσει επίσης πολύ Χαρούλα Αλεξίου, Χρήστο Θηβαίο, Γιάννη Κότσιρα, Δήμητρα Γαλάνη. Ξένη μουσική δεν ακούω πολύ. Θα ακούσω κομμάτια στο ράδιο αλλά δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα.

Τι θα θυσίαζες για την καριέρα σου;

Κ.Ν. : Όταν ξεκίνησα να το κάνω επαγγελματικά, θυσίασα αρκετά πράγματα. Έχω θυσιάσει δύο πολύ καλές δουλειές. Ήμουν γραφίστας σε μια εφημερίδα και έκανα και ραδιόφωνο. Στην εφημερίδα, μου πρότειναν προαγωγή την ίδια περίοδο που μου έκαναν πρόταση να συμμετέχω σε συναυλίες με την Καίτη  Χωματά. Όπως καταλαβαίνεις, αρνήθηκα την προαγωγή στην εφημερίδα, παράτησα το ραδιόφωνο και πήγα στις συναυλίες. Έκανα αυτή την απόπειρα, η οποία όμως δεν είχε καλό τέλος. Παρ’ όλο που είχα εξαιρετική συνεργασία με την Καίτη Χωματά, δεν συνέβη το ίδιο με τους ανθρώπους, που ήταν στο οργανωτικό κομμάτι. Με στεναχώρησε όλο αυτό τότε, έλεγα ότι δε θέλω να ασχοληθώ με αυτό τον χώρο και τα παράτησα για λίγο. Βέβαια το ξεπέρασα και άρχισα να ασχολούμαι πάλι. Μεγαλώνοντας βλέπω τα πράγματα πιο ώριμα. Έχω δεχθεί και αποτυχίες και επιτυχίες. Όχι πολύ μεγάλες επιτυχίες και οι αποτυχίες ήταν όσον αφορά κάποιες οντισιόν. Ο καθένας βέβαια δέχεται διαφορετικά αυτές τις καταστάσεις. Ας πούμε στην αποτυχία άλλος πεισμώνει και προχωράει άλλος κάνει δύο βήματα πίσω. Εγώ παλιά έκανα δύο βήματα πίσω, απογοητευόμουν μέχρι που σταμάτησα να πηγαίνω σε οντισιόν. Κι αυτό γιατί κατάλαβα ότι εκεί δεν μπορούσα να δώσω το εκατό τοις εκατό του εαυτού μου. Δεν ξέρω τι θα γινόταν, αν πήγαινα τώρα που είμαι πιο ώριμος και κατασταλαγμένος, αλλά έχω ακολουθήσει πλέον μια άλλη πορεία.

Αλήθεια, πως θα χαρακτήριζες την ασχολία σου με τη μουσική; Καριέρα ή χόμπυ;

Κ. Ν. : Είναι και τα δύο. Είναι κάτι που αγαπάω άρα είναι χόμπυ. Το βλέπω όμως και επαγγελματικά άρα είναι και καριέρα.

Τι θα προτιμούσες; Οικογένεια ή να τρέχεις σε συναυλίες και live;

Κ.Ν. : Σε αυτή τη φάση αν μου έλεγαν να πάω οπουδήποτε για συναυλία, θα πήγαινα. Άρα προς το παρόν διαλέγω τις συναυλίες και τα live.

Η καρδιά λοιπόν είναι για εσένα ο τερματικός σταθμός;

Κ.Ν. : Είναι και τερματικός και αρχικός. Λειτουργώ πάντα με το συναίσθημα και όχι με τη λογική. Καταλαβαίνεις όμως ότι αυτό είναι δύσκολο. Το ρισκάρεις. Τουλάχιστον κάνεις αυτό που σ’ αρέσει. Κάνεις αυτό που λέει η καρδιά και όχι η λογική. Μόνο στα επαγγελματικά υπάρχουν κάποιες φορές που έχω χρησιμοποιήσει τη λογική. Στην υπόλοιπη ζωή μου και στις σχέσεις, δεν το έχω κάνει ποτέ. 

Να περιμένει ο κόσμος να σε δει και live; Έχεις σχεδιάσει κάποιες εμφανίσεις;

Κ.Ν. : Στις 20 Φλεβάρη θα έχω ένα live στο club του Σταυρού του Νότου. Το πρόγραμμα σίγουρα θα περιλαμβάνει τα τραγούδια του δίσκου. Από κει και πέρα θα υπάρχουν κομμάτια, που μου αρέσουν εμένα πάρα πολύ. Είναι παλιά και νέα τραγούδια, που έχουν απήχηση και στον κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ! Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις και καλοτάξιδος ο δίσκος σου!

Κ.Ν. : Κι εγώ ευχαριστώ!

Δείτε το video clip από το τραγούδι «τα σπίτια», που περιλαμβάνεται στο δίσκο «Τέρμα: η καρδιά» του Κωνσταντίνου Νάρη.

• Ελευθερία Πάτση
• Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος