Shadow Play Fest vol6 @ Kyttaro

"Well you took me out of my mind babe... You took me out of my head"

Την Παρασκευή και το Σάββατο, 12 και 13 Δεκεμβρίου 2014, παρακολουθήσαμε όχι απλά μια ιστορική συναυλία στο Κύτταρο Live, αλλά και μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό. Ο λόγος για το Shadow Play Festival Vol.6, ένα live αφιερωμένο στον Rory Gallagher μέσα από την ψυχή του Barry Barnes και των Band of Friends, τους οποίους είχαμε και τη χαρά να γνωρίσουμε από κοντά και να συζητήσουμε για την πορεία τους, τον Rory και τα σχέδιά τους.

Δεν ήταν μόνο η μεγάλη προσμονή αυτού του live που κορυφώθηκε το βράδυ της Παρασκευής, ούτε η απίστευτη σκηνική παρουσία αυτών των ζωντανών θρύλων της Rock/Blues μουσικής σκηνής, ούτε το καταπληκτικό κλίμα του Κυττάρου που είχε όσο κόσμο έπρεπε, με καθαρότατο ήχο και πολύ καλή ατμόσφαιρα. Ήταν όλα αυτά μαζί, σε συνδυασμό με το υπέροχο μουσικό ταξίδι που κάναμε στην Ιρλανδία (και τριγύρω) της δεκαετίας του '70, του Rory Gallagher και των μοναδικών Rock ρυθμών του. Μια διαδρομή γεμάτη συναισθήματα.

Το τελευταίο (και πιθανότατα το καλύτερο) Shadow Play Festival δε θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει με τον Barry Barnes, έναν ισόβιο θαυμαστή αλλά και συνεχιστή του έργου του Rory Gallagher. Ο σπουδαίος μουσικός πλην γλυκύτατος άνθρωπος που "τρέχει" την πιο μακρόχρονια περιοδεία-αφιέρωμα στον Rory, αν και δεν έφερε μαζί του τους υπόλοιπους SinnerBoy, κατάφερε με χαρακτηριστική ευκολία να γεμίσει τη σκηνή με τη φωνή του και μια κιθάρα και να μας παρασύρει με ιστορικές blues-ιές και ξέφρενες ροκ μελωδίες. Ακούραστος, ξεσηκωτικός, αλλά και γεμάτος με συναίσθημα και πάθος για τη μουσική του, σήκωσε όλο το Κύτταρο στο πόδι για να τραγουδήσει και να θυμηθεί μαζί του παλιά, δοκιμασμένα στο χρόνο κομμάτια. Άλλοτε παθιασμένος σαν το Too Much Alcohol, άλλοτε μελαγχολικός σαν το Out of my Mind και το Wheels within wheels, άλλοτε σκοτεινός σαν το Death letter blues, άλλοτε "απλά" ο εαυτός του με το Sail Away.

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας ο Barry μας επιφύλασσε και μια ακόμη έκπληξη, τη φιλική συμμετοχή του Έλληνα κιθαρίστα Μάνου Καμπούρη που τον συνόδευσε σε μερικά τζαμαρίσματα επί σκηνής. Ο ταλαντούχος Μάνος Καμπούρης, πτυχιούχος ανώτερων θεωρητικών μουσικών σπουδών και δάσκαλος κιθάρας, κατάφερε κι αυτός με τη σειρά του να ξεσηκώσει το κοινό, όπως θα έκανε ένας ερασιτέχνης (με την πραγματική έννοια της λέξης) μπλουζίστας. Το setlist για το κομμάτι της βραδιάς που αφορούσε τον Barry Barnes περιλάμβανε επίσης τα Pistol slapper blues, Daughter of the everglades, Ride on red, Cuckoo, I'm not awake yet, out on the western plain και going to my hometown. (Διαβάστε τις δηλώσεις του Barry Barnes στο Evart.gr)

Μετά από μια ώρα και κάτι υπέροχων ακουστικών blues δια χειρός Barry Barnes, το κοινό υποδέχτηκε ένθερμα τη Band of Friends με τους Gerry ΜcAvoy, Ted McKenna και Marcel Scherpenzeel. Ο επί 20ετίας στο πλευρό του Rory Ιρλανδός μπασίστας, μαζί με τον "πολυταξιδεμένο" Σκωτσέζο ντράμερ και το νεαρό πλην εξίσου χαρισματικό Ολλανδό κιθαρίστα, έκαναν από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα αισθητότατη την παρουσία τους στη σκηνή του Κυττάρου πηγαίνοντας μας πίσω στο Tattoo του 1973 με το Cradle Rock.

Έπειτα με κομμάτια ανεπηρέαστα από το πέρασμα του χρόνου μας παρέσυραν ψυχή και σώματι ταξιδεύοντας μας σε άλλα μέρη και εποχές μέσα από τους ήχους των τραγουδιών του Rory Gallagher. Και τι είναι αυτοί οι ήχοι; "Είναι rock, jazz, blues, είναι τα πάντα", όπως μας είπε αργότερα ο Marcel Scherpenzeel. Μεταξύ των κομματιών που ακούστηκαν δεν θα μπορούσαν να λείψουν απ' το πρόγραμμα κλασσικές επιτυχίες του Rory, όπως το Shadow Play (εξού και το όνομα του φεστιβάλ) και το Bad Penny. Το setlist περιλάμβανε επίσης και τα Wayward child, Last of the independents, Do you Read me, I wonder who, Bought sold, Singing with the band (κομμάτι των Band Of Friends), Leap of faith (κομμάτι επίσης δικό τους), Philby, Calling card, Tattoo'd Lady καθώς και τα Succubus και Bullfrog Blues, τα οποία αποτέλεσαν και το encore της συναυλίας. (Διαβάστε τις δηλώσεις των μελών της Band of Friends στο Evart.gr)

 

 

Καθ΄όλη τη διάρκεια του live οι Gerry ΜcAvoy, Ted McKenna και Marcel Scherpenzeel όπως και ο Barry Barnes αναφέρονταν συχνά στο κοινό προκαλόντας μια έντονη διαδραστικότητα μεταξύ των θαυμαστών του Rory εντός και εκτός σκηνής, γεγονός που ενίσχυε το οικείο κλίμα και τη ζεστή ατμόσφαιρα. Είναι πραγματικά δύσκολο να περιγράψει κανείς σε όλο της το εύρος την ενέργεια και το κέφι που έβγαζαν και μετέφεραν αυτοί οι εκπληκτικοί μουσικοί στο κοινό, το οποίο και έφεραν χωρίς καμία δυσκολία στους ρυθμούς τους με τραγούδια τόσο του Rory Gallagher όσο και δικά τους.

Ιδιαίτερα για όσους είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν στη συναυλία το Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου, το encore του φεστιβάλ τους επιφύλασσε μια ακόμη έκπληξη, μιας και ο Barry Barnes εμφανίστηκε ξανά στη σκηνή για να τζαμάρει μαζί με τη Band of Friends, κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο ένα live που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστο!

Ως επίλογο, δε μπορούμε παρά να δώσουμε τα συγχαρητήριά μας για την οργάνωση του φεστιβάλ όλα αυτά τα χρόνια στο Κύτταρο, στο Rory Gallagher Greece, το Σίμο Παυλίδη, την Άννα Γκίκα και σε όλους όσους στήριξαν το Shadow Play Festival στο πέρασμα του χρόνου. Rory on!

Για να θυμηθούμε το ταξίδι από την αρχή μέχρι το τέλος, παραθέτουμε μια συλλογή από τις αφίσες του Shadow Play Festival από το 2012 μέχρι το 2014.

 

 

Video: Evart.gr

 

Τα Cookies συμβάλλουν στην καλύτερη εμπειρία σας κατά την πλοήγηση στον ιστότοπο του evart.gr. Με την πλοήγησή σας αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης.