Έξι ολόκληρα χρόνια μετά από την τελευταία τους εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους, συγκρότημα και κοινό συμφώνησαν απόλυτα την Κυριακή 19 Νοεμβρίου στο Piraeus Academy για το ότι ήταν υπερβολικά μεγάλο το διάστημα. Ο λόγος φυσικά για τους Lacuna Coil και τη συναυλιάρα που έδωσαν και είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε, βλέποντας ταυτόχρονα για πρώτη φορά και τους Ελβετούς Cellar Darling καθώς και τους Ιταλούς SinHeresY.

Ανοίγοντας το live λίγο μετά τις 8, οι SinHeresY από το Trieste της Ιταλίας, που συνοδεύουν τους Lacuna Coil και τους Cellar Darling σε όλη την περιοδεία τους, κατέστησαν ξεκάθαρο πως δεν θεωρούνται τυχαία ένα από τα καλύτερα σχήματα στη symphonic metal σκηνή της Ιταλίας. Έχοντας δύο άλμπουμ στο ενεργητικό τους, δείγματα των οποίων είχαμε τη χαρά και την τιμή να ακούσουμε και διά ζώσης, οι SinHeresY αναρριχόνται ταχέως τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο της metal σκηνής που διψά για νέες, ταλαντούχες φωνές και ξεσηκωτικά riffs. Η νεαρή και ταλαντούχα τραγουδίστρια Cecilia Petrini όργωνε με άνεση και όρεξη τη σκηνή του Academy, παρέα με τον co-frontman του σχήματος Stefano Sain, καταφέρνοντας να ανοίξει την όρεξη του κοινού που ακόμα συνέρρεε στην αρένα.

 

sinheresy 06

 

Η συνέχεια μας επεφύλασσε τους Cellar Darling, το νέο σχήμα των Merlin Sutter, Ivo Henzi και Anna Murphy έπειτα από την αποχώρησή τους από τους Eluveitie. Το hurdy-gurdy της Anna Murphy έκλεψε αμέσως τις εντυπώσεις, μιας και σπάνια συναντάται ως μουσικό όργανο, ιδίως σε μουσικές αυτού του είδους. Ο ιδιόμορφος ήχος του - ένας συνδυασμός βιολιού και πλήκτρων, με καταβολές από τη μεσαιωνική Ευρώπη - έδενε αρμονικά με τις πανέμορφες συνθέσεις από το φετινό ντεμπούτο τους με τίτλο "This Is the Sound", αποδίδοντας έναν μοναδικό, χαρακτηριστικό ήχο στους Cellar Darling. Σύμμαχος σε αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα και το 117 της Πειραιώς, που προσέφερε καθ' όλη τη διάρκεια του live τον ήχο που άρμοζε στα σχήματα.

 

cellar darling 10

 

Σκυτάλη στους headliners της βραδιάς, Lacuna Coil, με την προσέλευση του κόσμου να δείχνει πως οι ιταλοί έχουν αρκετό κοινό στην Ελλάδα, χωρίς ωστόσο να επικρατεί το αδιαχώρητο. Το "ιταλικό θαύμα" που με κάθε άλμπουμ του εμφανίζει και ένα κάπως διαφορετικό πρόσωπο, αυτή τη φορά είχε να μας δώσει μια καλή γεύση από το τελευταίο του πόνημα "Delirium". Με τη διάθεση αλλά και τον επαγγελματισμό που διακατέχει ένα συγκρότημα σχεδόν 20 ετών, η Cristina Scabbia και ο Andrea Ferro δεν άργησαν να ξεδιπλώσουν το ταπεραμέντο τους, κάνοντας μια εξαιρετική εμφάνιση που αν μη τι άλλο είχαμε πολλά χρόνια να δούμε.

 

lacuna coil

 

Επίσης ευχάριστο το γεγονός πως μπορεί το Delirium, ως τελευταίο τους άλμπουμ, να είχε την τιμητική του, αλλά δε μονοπώλησε τη setlist. Αντιθέτως, η "μοιρασιά" ήταν πιο δίκαιη, με κομμάτια και από το Karmacode, και από το Dark Adrenaline, και από το Broken Crown Halo, και εννοείται από το Comalies που, όσα χρόνια κι αν περάσουν και όσους δίσκους κι αν βγάλουν, δεν θα πάψει να είναι μια από τις καλύτερες δουλειές τους - αν όχι η καλύτερη. Και μπορεί από τότε να έχουν αλλάξει πολλά, με πρώτη και καλύτερη τη σύνθεση του σχήματος που πλέον περιλαμβάνει τον Ryan Blake Folden στα τύμπανα και από προσφάτως τον Diego Cavallotti στην κιθάρα, αλλά η ενέργεια και η δίψα για μουσική των Lacuna Coil παραμένουν στα ίδια υψηλά επίπεδα - ικανά να τους κρατήσουν στο προσκήνιο για άλλα 20 χρόνια!

Το μόνο που μπορούμε να ευχόμαστε, μετά από μια τόσο εξαιρετική εμφάνιση, είναι... να μην κάνουμε άλλα 6 χρόνια να τους ξαναδούμε!